is toegevoegd aan uw favorieten.

Nederland en Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo kon 1830 voor hem niet anders dan een verlossing zijn, èn deed zijn gc>dsdienstige overtuiging hem de Belgen allen te zamen uitwerpen.

Toch behoort Bilderdijk tot die groep Nederlanders, van wie er eenige door hun belangstelling voor de taal en letterkunde in het Zuiden geneigd zouden zijn de staatkundige kwesties te vergeten, en die door hun aanleg en geaardheid zich bewust zouden blijven van een geestelijke verwantschap, die door staatkundige verdeeldheid niet kon vernietigd worden. Evenmin als de scheuring in de 16de eeuw de band tusschen dichters en schrijvers van Noord en Zuid volkomen verbroken had, — er is in de 17de en 18de eeuw toch wel telkens eenig contact aan te wijzen1,— konden opstand en afscheiding van 1830 een einde maken aan de betrekkingen, die tusschen Hollanders eh Vlamingen in de Republiek der Letteren waren ontstaan. Voor de staatslieden was de band met het Zuiden verbroken, het Nederlandsche volk draaide de „Belgen" de rug toe, maar een klein getal letterkundigen bleef door vriendschapsbetrekkingen met voormalige landgenooten verbonden. En deze vriendschappelijke gevoelens golden in de allereerste plaats een Vkming, die tijdens het Vereenigd Koninkrijk tot de meest-Hollandschgezinden had behoord, en daarom in de nieuwe staat gewantrouwd werd en achteruitgezet, de toekomstige Vader der Vlaamsche Beweging, Jan Frans Willems.

1 Zie O. Dambre, Nederlandsen cultureel gemeenschapsgevoel in eeuwen van politieke gemeenschapsondermijning (inzonderheid van Zuid-Nederlandsch standpunt uit beschouwd), en de daar genoemde litteratuur, in: Album opgedragen aan Dr. J. Vercoullie, 1927.