is toegevoegd aan uw favorieten.

Nederland en Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die bij de Duitsche geleerden bestond, Nederland en VlaamschBelgië tot het Duitschsprekende gebied te rekenen en het Nederlandsch bij het Platduitsch in te lijven. De voorzitter, Conscience, gaf een Duitscher die het congres bijwoonde gelegenheid tegen deze beweringen te protesteeren, maar sneed verder alle discussie over dit gevaarlijk onderwerp af, onder gejuich der vergadering verklarende, dat Hollanders en Vlarningen broeders waren die bij elkander steun zochten tegen alle vreemde nationahteiten, die hen zouden willen opslorpen, maar dat zij daarnaast de vrienden der Duitschers wilden zijn1.

,,Dat schijnt een saai kongresje geweest te zijn"* schreef Busken Huet aan Potgieter. Nu was Huet allerminst een vriend van de Vlaamsche Beweging, maar vele congressisten waren blijkbaar van dezelfde meening, wat tot uiting kwam in een voorstel van Dr. A. van der Linde uit Rotterdam, om voortaan het voorlezen van geschreven verhandelingen te verbieden 3. Men kon het er niet over eens worden, en verwees daarom de zaak ter onderzoek naar de regelmgscommissie van het twaalfde congres, dat het volgend jaar in Middelburg gehouden zou worden.

Het had echter pas drie jaar later plaats; eerst maakte de oorlog van '70, toen een heerschende ziekte uitstel gewenscht.

Het congres kwam nu bijeen onder soortgelijke omstandigheden als in '67. Evenals toen had er in Europa kort geleden een aanzienlijke machtsverschuiving plaats gehad, en was er een algemeen gevoel van onzekerheid wat de naaste toekomst brengen zou. Maar van eenige invloed daarvan op de geest van het congres, van een versterking van het gevoel van saamhoorigheid, van een drang bij elkander steun te zoeken, is nu niets te bespeuren. En dat is ook zeer verklaarbaar. Vijf jaar geleden voelden Vlamingen en Nederlanders zich gehjkehjk bedreigd, geklemd als zij zaten tusschen twee groote mogendheden, aan wie beide veroveringszuchtige plannen toegeschreven konden worden. Maar op de Fransch-Duitsche oorlog reageerden zij geheel verschillend. Voor de Vlarningen was de hoofdzaak de nederlaag der Franschen4. Dat Frankrijk voor het oogenbhk

'Handelingen nde congres, bl. 188.

J Brieven van Busken Huet aan Potgieter, H, bL 17$.

* Handelingen 11de congres, bl. 447.

'Zie hiervóór bl. 71.