is toegevoegd aan uw favorieten.

Seizoenenzang

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HEIDE IN DE HERFST

Mijn grote asceet, mijn bruine hei, Gij draagt uw donkre boetepij,

Wijl zonnezat en grondgeverwd Het woud zijn weelde viert en sterft.

Gij purpert nog in wondren schijn Van bloed en uitgestorte wijn;

En 't is of hier de gouden schaal Geplengd werd van Gods offermaal.

Ik draag u, eenzaat, in mijn hart. . . Met eiken: brons, met dennen: zwart . . . En de oerkracht van uw schepingstond Zit in mijn ziel als in uw grond.

Maar boven alles klaart in mij Uw stil vizioen, mijn grote hei: Uw kalme meer, dat biddend schouwt, Vol hemel en vol zonnegoud.