is toegevoegd aan uw favorieten.

De Oxford-groep

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die al is het als instrumenteele oorzaak, toch waarachtig de zonden vergeeft.

Ten tweede omdat men mist de sacramenteele genade28). Zelfs op dit punt, waar de Groep zoo dicht schijnt te naderen tot onze sacramenten, toont ze dus nog haar subjectivistische reformatorische herkomst ...

Daarenboven: wij Katholieken kennen niet alleen de biecht als zoodanig: wij kennen óók de geestelijke leiding in en buiten de biecht.

Het zij genoeg hier te herinneren aan S. Ignatius' beroemde „regelen ter onderscheiding der geesten" (1e week, 13e regel):

„Wanneer de vijand der menschelijke natuur aan de rechtvaardige ziel zijn listen en ingevingen toefluistert, wil en verlangt hij, dat deze in het geheim aangehoord en bewaard worden; maar wanneer de ziel ze aan een goed biechtvader openbaart of aan een anderen godvruchtigen persoon die zijn listen en boosheden kent, dan mishaagt hem dat grootelijks; hij weet immers dat hij in zijn boos opzet niet zal slagen, nu zijn bedrog ontdekt en aan het licht gebracht is."

Tenslotte: ook bij ons zal een goed geestelijk leidsman de juiste „sfeer weten te scheppen", dikwijls door te kennen te geven, welk een zwakke mensch hij zelf is ...

Doch het komt ons verkeerd voor zulk een handelwijze tot algemeen aanvaard beginsel en practische e i s c h te maken, zooals dit bij de Groep dikwijls het geval is.

3°. Om een vrij algemeene practijk, die Samuel H. Shoemaker aldus formuleert: „Ik geloof, dat de beste biechtvader, die een man kan heb-