is toegevoegd aan uw favorieten.

De Oxford-groep

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wenschen zoo objectief mogelijk te blijven. Toch — uit naam van die zelfde objectiviteit dienen we óók melding te maken van andere stemmen omtrent ditzelfde onderwerp.

Zoo bijv. wijdt Geoffry Allen in zijn boek „He t h a t cometh" (London 1933), het geheele zesde hoofdstuk aan een pleidooi voor de noodzakelijkheid van openbare zonden belijdenis. Trouwens de practijk der Groep op dit punt is algemeen bekend!

Het getuigen is een der dingen, die het krachtigst bijgedragen hebben tot het tastbare succes der nieuwe beweging.

Daardoor heeft de Groep in het heidendom en in het Protestantisme op haar wijze weer in eere hersteld een oorspronkelijke en apostolische methode, een methode gebaseerd op de werkdadigheid van het oprechte levende contact van mensch tot mensch. Immers: het apostolaat is niet alleen een kwestie van kadervorming of organisatie, maar veel meer een kwestie van bezielde en bezielende levenscommunicatie. De apostel, in zijn kwaliteit van apostel, zal zoo noodig ook moeten b e w ij z e n, maar we vragen op de eerste plaats zijn getuigenis: Gods genade, als het ware tastbaar geworden in het leven van mijn naaste, zet ook mij in vlam. Wat een oprecht en levend getuigenis op zijn minst in het geweten van een ander wakker moet roepen, is de stemming van S. Augustinus, toen hij het leven der woestijnvaders las: „Quod isti et istae, cur non ego?"

Waarlijk het getuigen schijnt onder meer dan één opzicht een afdoende methode van geestelijke bevrijding te zijn.

Het wekt de in ons sluimerende verlangens naar zuiverheid en eerlijkheid en geeft ze levenskracht. Immers: wanneer wij voor onze oogen de veranderde levens zien, en met onze ooren de onbeschroomde voornemens