is toegevoegd aan uw favorieten.

De Oxford-groep

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De moeilijkheid is echter: de practische toepasbaarheid te ontdekken en in onze Katholieke Actie te realiseeren. — Wie is de man, die daartoe, tot heil van Christus' Bruid, in staat is? „C'est Ie propre des grands coeurs", zegt Lacordaire, „de découvrir Ie principal besoin des temps oü ils vivent et — de s'y consacrer."

* *

„Et de s'y consacrer..." Deze „toewijding" om nieuwe methoden in de practijk om te zetten, is ongetwijfeld heel gewichtig. — Doch verreweg het gewichtigste van alles is een andere „toewijding": de volstrekte toewijding aan ons ideaal, het beleven van onze princiepen...

M.a.w.: de „surrender", de algeheele overgave van onszelf aan God . .. Die zich meestal of zelfs gewoonlijk zal uiten in de eenvoudige plichtsbetrachting van een stil en verborgen bestaan.

Dit is het beste „getuigenis": de realiteit van een deugdzaam leven!

Ons daartoe stimuleeren — door de ons beschamende edelmoedigheid van sommigen die door haar gegrepen zijn — is het allervoornaamste en misschien wel . .. het e e n i g e dat de Groep ons eigenlijk leer en kan.

We herinneren hier wederom aan de woorden van P. Congar:

„Evenals het bestaan van het Communisme een aanklacht en een aansporing is voor het sociale geweten der Christenen, zoo ook vormt het bestaan van de Groep en het feit dat de moderne mensch bij haar