is toegevoegd aan uw favorieten.

Ariëns priester

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar een Napoleon, die op Elba nog een miniatuurtroep drilde, tot hij opnieuw Europa als slagveld kreeg. Kon hij niet in de eerste rij dienen, hij diende in de laatste, maar dienen bleef hij en vanuit de achterhoede drong hij dan de voorlopers verder. Zijn Goddelijke Meester te mogen dienen was voor hem een heerlijk ideaal, gelouterd door het Paulijnse vuur trachtte hij van zijn parochianen leken-apostelen te maken en waardige zonen van Vader Franciscus.

Alleen zedelijk hoogstaande mensen zijn sterke figuren, waarvan grote dingen te verwachten zijn. Door zijn voorbeeld in het bijzonder werden zijn parochianen gevormd tot offervaardige katholieken, die weten te offeren als dit gevraagd wordt.

Enige aardige voorvallen, die weer spreken van zijn overgrote liefde voor zijn medemensen, wil ik hierbij laten volgen.

Van enige kennissen had de jonge Pastoor een nieuw pak gekregen. Enige tijd later, toen men den Pastoor steeds weer in zijn oude pak zag lopen, vroegen zij er eens naar waarom hij het andere niet meer droeg. Wat bleek? Dit had hij inmiddels aan een armen boer gegeven, die had het harder nodig, sprak hij.

Dat dit voor de eerste gevers niet pleizierig aandeed, is te begrijpen. Tijdens een bezoek van een zijner vrienden aan de gastvrije pastorie deed zich nog een aardig voorval voor. Er wordt gebeld en een zuster van het „Leger des Heils" vraagt een bijdrage voor de arme kinderen. Pastoor is platzak! en roept de hulp in van zijn vriend voor een offertje. Jawel, zegt deze, maar niet voor het leger. Dit was net iets voor onzen jongen Pastoor, die dit mooie werk direct in bescherming nam, zeggende: ,,ik geef aan alle instellingen die goed doen en het leger geeft aan de armen voedsel en onderdak, dus dat is voor mij wel een motief om er aan deel te nemen". Zoo offerde zijn