is toegevoegd aan uw favorieten.

Kerke-werk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volbracht. Met Nieuwjaar zond hij zijn predikant een biechtbrief en dat was het eenig contact. Op de eerste house-party in Den Haag werd hij aangeraakt, was volslagen woedend en kreeg tegelijk gezichten Gods naar de schoone mystiek van zijn oud dorp.

Zelden zagen wij zoo'n rijk leven van bevindingen en bekeeringen in rechtsche kringen, gevaarvol wagen met God, wat hij als zuiver erkend had. Zijn predikant had hem verteld dat hij niets kon uitrichten bij een man in de gevangenis; of hij niet probeeren kon wat schuldgevoel of berouw op te wekken. Hij werd enkel daarvoor lid van de Protestantsche Reclasseering en moest toen wachten wat God zou doen. Onderwijl ging hij met hem schaken en aaide zijn mooie zwarte haren en toen was het gekomen met innige tranen. De liefde had het verre gewonnen van de theorie. Een paar maanden later kwam in één seconde de hand Gods en bracht Zijn vriend thuis.

Maar de toevallige binnenvallers blijven niet altijd. Een eigenaardig voorbeeld is dit. Voor veertig jaren hebben zij de kerk verlaten, die hun te machtig werd op hun ZuidHollandsch dorp. Linksch wilden zij ook niet.

Die de kaart van het land kent, kan hier veel begrijpen. Zij leven een menschenleeftijd buiten alles, behalve misschien dat ééne. Wij bedoelen het verhaaltje uit de Forsyth-Saga, waar Soames zijn ouden vader van 80 jaar in bed zijn kindergebedje hoort opzeggen.

Laatste restant! Maar nu komen hun kinderen, die studeeren in Leiden, vertellen dat ze gerust naar die nieuwe kerk kunnen gaan. Dat is juist wat zij vroeger bedoeld hebben. Daar komen de ouders aan in vol vertrouwen, maar helaas, de liturgie is heel iets anders dan wat de kerk van hun jeugd had en die preek is geen preek en zij blijven weg, terwijl de kinderen zich verwarren over wat hun ouders dan eigenlijk wel willen.

Maar als er ergens een kerk is die deze menschen van den buitenkant niet te moeilijk valt, met dingen die zij niet begrijpen en eischen die zij in de verte niet vermogen te waardeeren, dan gebruikt God dat op zoo wonderlijke wijze om Zijn werk te doen, terwijl wij er ootmoedig naast staan en maar nauwelijks meedoen, want het is ons te groot.