is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

Waar de heiligen voorbijgaan, gaat God mede voorbij, zeide eens in zijn gevoelige beeldspraak de heilige, wiens levensverhaal hier zal volgen. Dit woord wordt op hemzelf toepasselijk geacht, als wijzend op het bezoek van een jonge heilige in het huis zijner geboorte lang voordat deze plaats vond. In het geestelijke immers ziet men somtijds een geheimzinnig verband tusschen gebeurtenissen, die wat tijd of plaats betreft, ver uit elkander liggen.

Op korten afstand van de stad Lyon, in een vriendelijk en vruchtbaar landschap, waar de druiven ranken en geuren op de zonnige heuvelen en de lommerige weilanden tusschen het geboomte fonkelen in de dalen, ligt het dorp Dardilly. Van de stad komend vindt men aan den ingang van het dorp een oude grijze boerderij, sinds vele geslachten van vader op zoon, de hoeve der familie Vianney. Daar woonde in 1770 Pierre Vianney met vrouw en zeven kinderen, een vrome familie van boeren, waar in dien tijd van afval en onverschilligheid het oude geloof nog levend was en zelfs uitging boven het alledaagsche streven naar geld en goed. De hoeve der Vianney's noemde men in het dorp het tehuis der armen, omdat daar als bij afspraak samen kwamen alle bedelaars en zwervers uit het wijde land, om gevoed te worden en 's nachts uit te rusten in het warme hooi. Uitgewezen als onbruikbaar uit verschillende kloosters, kwam daar ook in den zomer van 1 770 op zijn tocht naar het zuiden de twintigjarige Benoït Labre, de eenzame die op al zijn wegen niets anders zocht dan God alleen. ,,Les ames du bon Dieu se recon-