is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nederigen priester der Cévennen te La Louvesc, elf honderd meter hoog in de bergen, een afstand van meer dan honderd kilometer, terwijl hij onderweg zijn brood moest bedelen.

Franfois de Regis, geboren uit een adelijk geslacht, offerde zijn nederig en bovenmatig verstorven leven uitsluitend voor armen, zieken, gevangenen en gevallen vrouwen. Aldus verrichtte hij missie-arbeid gedurende tien jaren in het eenzame en arme bergland : vooral in den winter trok hij rond door sneeuw en ijs om ook de armste en meest afgelegen woningen te bezoeken, bittere ellende te verzachten en Gods liefde te brengen in zoo veel donker leed. Hij was de beminde biechtvader der armen, zijn preeken waren een onafgebroken bewondering en ontroering over de goddelijke liefde, bij uitstek gericht tot armen en lijdenden. Nauwelijks drie en veertig jaren oud, werd hij het slachtoffer van den biechtstoel, waar hij met Kerstmis in ijskoude winternacht, weerstandsloos geworden door versterving, een doodelijke kou opliep. Geen wonder, dat de toekomstige pastoor van Ars om hulp ging vragen bij dezen heilige, die zijn voorbeeld schijnt.

Op een vroegen zomermorgen van 1806 begaf hij zich op weg, den rozenkrans in de hand. Opgewekt in vast vertrouwen stapte hij voort, al biddende. Maar toen hij eindelijk uitgeput en zich moeizaam voortsleepend op een stok, aanklopte om brood en een dronk water, werd hij overal met een vloed van scheldwoorden weggejaagd, want niemand geloofde aan zijn verhaal van bedevaartganger, ook zag hij er niet uit als een bedelaar in lompen, veeleer als een deserteur die den krijgsdienst wilde ontloopen in de-