is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schoolde zang van den boerenkoster klonk langs de afgebrokkelde wanden. Maar deze pastoor celebreerde met zoo hooge wijding, dat al het leelijke rondom verdween, men zag niet meer dan den priester in zijn heilige handeling. Een aangrijpende devotie ging van hem uit, zij was zichtbaar in houding en gebaren en in zijn stem klonk ze diep en vol. Later sprak men in het dorp over den „heiligen" pastoor die gekomen was.

Toen de pastoor op de avond zijner aankomst de nieuwe woning binnentrad, was hij zeer verwonderd en teleurgesteld. Want het geheele huis vond hij reeds gemeubeld met een weelde, zooals hij nog nooit gezien had. In de woonkamer stonden tusschen andere sierlijke meubelen zes groote moquette stoelen met hooge ruggen en een daarbij passende fauteuil, een zwaar massieve tafel en nog 'n groote leuningstoel bekleed met groene en roode siamois-zijde. Boven op de slaapkamers pronkten ledikanten, waarboven blauwe en witte baldakijnen met kanten omzoomd, groote voetpeluwen met rose en wit piqué, een fraaie boekenkast, een kachel en kleinere meubelen. Evenzoo de keuken blinkend voorzien met al het noodige om een rijke tafel te kunnen dekken. Dit alles was door de familie des Garêts d'Ars van het kasteel gratis in bruikleen gegeven aan den pastoor van het dorp. Wat een weelde voor den jongen asceet in zijn grove kleedij ! Het oude bed, georven van pastoor Balley, met het overige huisraad, meegebracht op den boerenwagen, was donkere armoede bij deze kleurige weelde. Zijn huis zou een paleis zijn, zijn kerk een grijze verlatenheid !

Reeds op een der eerste dagen ging de pastoor naar