is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stuk werd hem ter leziijg gestuurd door een dezer heeren. Vianney wist niets beters te doen dan ook zelf het stuk te onderteekenen en daarna terug te zenden. Toen was 't of er een opluchting over hem kwam: ,,nu hebben ze mijn handteekening", zeide hij, ,,en dus geen gebrek meer aan overtuigende bewijsstukken."

Monseigneur Devie, bisschop van Belley, waartoe Ars behoorde, was een man rijk aan bijzondere geestelijke kwaliteiten, een fijn gevoel en groot psychologisch inzicht, daarbij een zeer vroom man, die als een heilige bisschop bekend stond.

Reeds lang had hij begrepen dat de asceet van Ars niet meer streefde naar aardsche dingen en in zijn nederig bestaan al een hooge volmaaktheid moest bereikt hebben. Om zijn oordeel kracht bij te zetten zond hij echter zijn vicaris op onderzoek naar den pastoor. Toen glansde de hoop op en de aangeklaagde verwachtte niet anders dan van zijn post ontslagen, zich te kunnen terugtrekken in de reeds lokkende eenzaamheid. De vicaris viel echter van de eene verbazing in de andere, toen hij in het dorpje kwam en den bleeken man met zijn zacht blauwen blik in functie zag in de kerk, of opzocht in zijn leeg en eenzaam huis, terwijl voortdurend een drukke menigte van vreemdelingen zich bewoog in kerk en op straat en daaronder ook vele priesters en kloosterlingen. Daarop verzocht de bisschop den pastoor in een vriendelijk schrijven hem mede te deelen alle voorkomende moeilijke gewetensvragen met de oplossingen, die hij gegeven had. De pastoor zond tweehonderd punten in en daarbij werden slechts twee gevallen gevonden, die bij een uiterst subtiel onderzoek door een uitmuntend