is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaan". Zelf ging hij het eerst binnen, knielde op het koor in een lang gebed, en verdween in den biechtstoel. Den volgenden morgen, toen iemand hem wilde ondervragen over den afgeloopen nacht, antwoordde hij vlug: „n'en parions plus, j'ai fait 1'enfant". *) Ongeveer een jaar later, toen de pastoor des nachts op zijn gewoon uur naar de kerk ging, vond hij voor zijn deur een rijtuig met twee paarden. Er waren twee vreemdelingen bij, die hem het rijtuig aanboden, als hij nog wilde vertrekken, zij zouden hem brengen, waarheen hij wenschte. De heilige antwoordde kort, dat hij geen verlof van zijn bisschop had om weg te gaan en ging haastig de kerk binnen. Geen oogenblik kwam er een bekoring bij hem op. Handelden die menschen uit medelijden of met een andere bedoeling? het geval is geheimzinnig gebleven.

Tot aan zijn dood leefde hij verder in een stille hoop, dat de bisschop hem eindelijk nog eens zou vergunnen zich terug te trekken uit de wereld.

>) „Laat ons daarvan niet praten, ik heb me kinderachtig gedragen."