is toegevoegd aan uw favorieten.

De pastoor van Ars

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liefde. Er worden vier gevallen vermeld, dat hij in tegenwoordigheid van getuigen een langdurige extase beleefde, een paar maal ging zij gepaard met een hevige irradiatie, die of zijn geheele persoon omstraalde of enkel het witte hoofd zette in een lichten gloed.

Over de eerste geluksextase in Mei 1840, (reeds terloops vermeld) werden door de getuige Etiennette Durié, een bezadigde en verstandige vrouw, die al jaren aan kanker leed, nauwkeurig alle bijzonderheden opgeteekend. Het gebeurde om één uur 's middags, Catherine opende haar de deur der pastorie, want zij moest den pastoor missiegelden afdragen. Hij was alleen op zijn kamertje. ,,De trap opgaand, vertelt zij, hoorde ik hem praten alsof er iemand bij hem was. Zachtjes sloop ik naar boven, luisterende. Een zachte stem zeide tot hem: „wat vraagt gij?" En de pastoor antwoordde : „mijn goede moeder, ik vraag de bekeering der zondaars, troost voor de bedroefden, verlichting voor mijn zieken en in het bijzonder voor iemand die al lang lijdende is en den dood verlangt of de genezing.

De stem antwoordde : „zij zal genezen, maar later". Begrijpend, dat het over mij ging, trad ik plotseling de kamer binnen, de deur was al op een kier open. Voor den haard stond een vrouw van middelgrootte, gekleed in een helder wit gewaad, bezaaid met gouden rozen. Haar schoenen waren wit als sneeuw. Aan de handen fonkelde licht als van diamanten, om haar voorhoofd droeg zij een kroon van sterren, stralend als zonnelicht. Ik werd er door verblind. Toen ik mijn oogen weer opsloeg, zag ik haar glimlachen. „Mijn goede moeder, zei ik, neem mij mee naar den