is toegevoegd aan uw favorieten.

Gysbert Japicx wirken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dies dutt' ick, laes! om niet, en 't was my vruchtloos

[leed.

Ach die sijn tijd verslaept die mist hem eer hy 't weet. S O M E R.

'k Sat midden op een dagh (als uyt den suyden blaeckte d' Heel-rondom-oge Son, soo vyerig dat elck haeckte

Na lomm're loof-dacx koelt'; mids elck om d'hitte schoud' Apoll'. hoe fier hy blonck in 't held're flammend' goud.) In 't roos' reuck-geur' prieel, in schuyl-schaeu-milde bomen, Als 'k, op den grooten stap, frisch tot my aen sagh komen, Een manb're held van schick, van swier, van le'en, van lijf, Ten naesten by gelijck, in 't ruw, nae dit beschrijf.

Sijn dun licht luchtig kleed, welcx slippen op-geslopen, Wees arm en beenen naeckt, liet blaeck'ren 't borst voor

[open,

En toond' een taen-geel vel, met peerlen over spreedt, Daer druyp-gewijs borld uyt 't heet ziedend lichaem-sweet. Een Vel, daer d' heete mond des Sons staeg sterck op azemt, Die 't met een wallem dauw, damp-roock gelijck, bewazemt. Een Vel, glad gepollijst, dat spiegelsch pronckt en prijckt, Daer in d' hel-gulde Son sijn ander aensicht kijckt. Geel-groen was 't hooft begroeyd met lang golf blonde locken, Die oock sijn kaeck en kin bepronckend' omme trocken. Dees' ruygt seys'-schoer hy af van schedel wang en mond, Hoe seer 'et hem vervraeyd', hoe gierlijck dat 'et stond. Dit deed' hy, mits de hitt en rijpheyd sijner dagen, De ruygte door sijn huyd te krachtig de'en uyt-jagen.

Sijn Voorhooft effen glad, gansch sonder fronss' of rimp', Weerstuyte strael op strael, als 't water, Sons geglimp. Sijn helder hupsch Gesicht, daer weynig slaep kond' duyren, Straeld wacker driemael drie en noch eens soo veel uyren: Ja 't scheen dat hem geen vaeck tot rusten schier bekoord', Soo onverdroten spoeyd' hy all' sijn wercking' voort.