is toegevoegd aan uw favorieten.

Een man van vorstelijk karakter

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weekheid, onder welken vorm ook, was geen spoor in hem. Daar zijn schaduwen in deze verschijning, maar het geheel is licht. Hij had zijn menschelijk deel van kleine gebreken, maar zonder kleingeestigheid. De onafscheidelijke indruk van zijn optreden, van zijn woorden en daden was die van een waarachtige grootheid, gebiedend en tevens versterkend, die gehoorzaamheid vorderde, maar ook een vertrouwen inboezemde, dat het volgen vrijwillig maakte en het voortgaan licht.

„Men erkende in hem de echte wijsheid, die het leven in al zijn duizend verwikkelingen en verwarringen heeft bespied en toch den breeden open, helderen blik heeft behouden. Het is waar, de rijkste ervaring leert niet alles, de helderst en verst ziende geest heeft nog altijd een begrensde horizon. Maar zijner was de wijsheid, die over den aardschen gezichtseinder heen den loop der dingen volgt, tot waar zij treden in het licht van het eeuwig recht.

„In dat streven en met geheel zijn wil, naar het rechte altijd en overal, lag zijn kracht, de kracht, die hem zoover boven allen verhief, dat hij nooit onedelmoedig was, nooit zelfzuchtig; die bij hem onafscheidelijk verbonden bleef met een verheven matigheid, waardoor zijn plannen tot levende daden werden, tegen de stormen der werkelijkheid bestand.... Mgr. Zwijsen was een groot Bisschop, een echte Vorst der Kerk, een waarachtig vader voor zijn kudde, die met hooge deugd, het edelst kenteeken der souvereiniteit: het geven, de gave van zichzelf heeft getoond.

„Hij was een trouw en oprecht Nederlander, aan