is toegevoegd aan uw favorieten.

Goede Vrijdag

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Twee vrouwen en een jongeman zeggen, staande onder het kruist

A: De laatste drie, die bij Hem bleven en wachtten op Zijn laatsten snik — hoe zwaar moest in hun hart wel beven de weedom van dit oogenblik.

B; Wat moest Zijn moeder hier doortrillen? Geen is er, die het zeggen kan,

want al wat woorden zeggen willen is niet meer dan een schim ervan.

C: En wat de andere vrouw? Haar oogen vergleden wezenloos en leeg langs Die hier bloedend aan het hooge kruishout als een vlam ten hemel steeg.

A: En wat Joannes? Wel had hij het lijden van Die hem hef was, al gegist,

maar dit verlaten en wanhopig strijden was grootscher dan ooit iemand wist.

B: Zoo stonden hier de drie getrouwen en hielden nog het laatst de wacht;

hoe fel Zijn dood hen ook mocht rouwen, zij bleven in Gods eigen kracht.

C: Waakt zoo met Hem, al is het duister, ook als Hij gansch verlaten lijkt:

Zijn eenzaamheid schenkt dieper luister dan in der wereld volheid prijkt.

Zangkoor: Schoon boven alle schoonen**