is toegevoegd aan uw favorieten.

De "Holland"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar het licht, dat betekende . . . „de wallekant"!

Noord-Brazilië moest dat wezen!

Eindelijk dan toch, na een reis van meer dan twee maanden, waarin we meer hadden meegemaakt dan een landrot in twintig jaar, lag het doel van onze eerste grote sprong vóór ons.

De kust. . .!

Ik ben op mijn knieën gevallen en heb God gedankt.

't Was mooi weer. De „Holland" voer voor alle lappen. Zeil, fok en kluiver.

„Nou niet meer zuid-aan, maar naar het westen," dacht ik.

En zachtjes zette ik de boel over.

Toen we over bakboord zeilden en het schip het wel weer alleen af kon, ging ik naar beneden en wekte Dirk.

„Is er wat aan de hand?" vroeg die verbaasd.

„Ik kom eens een boom met je opzetten, m'n jongen," zei ik.

,,'n Boom . ..?"

Hij snapte er niks van.

„Ja een boom," zei ik. „Ik heb je zo vaak verteld, dat Zuid-Amerika er nog was, niet waar? Je hebt er eens aan getwijfeld. Nou, kom maar es aan dek, dan kan je zien, dat ik gelijk heb. We hebben een vuurtoren in 't zicht!"

En Dirk z'n kooi uit!

Hij keek verdwaasd naar dat onnozele vuurtje aan de horizon en scheen eerst niet te kunnen begrijpen, dat het ogenblik, waarnaar hij op zijn lange ziekbed zo smartelijk had verlangd, nu werkelijk was aangebroken. Toen hij zich ten volle realiseerde, dat inderdaad de Braziliaanse kust vóór hem lag, werd Dirk haast dol. Hij sprong als een blij kind in de