is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis van Grave

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunde „Catholijke Nederlandsche stemmen”. De beteekenis dezer verschijning is moeilijk te overschatten. Drie jaar later schreef hem Paus Gregorius XVI: „Het is ons zeer goed bekend, dat gij, beminde zoon, U zoowel door Uw geleerdheid als door Uw eerbied jegens den Apostolischen Stoel en door Uw godsdienstijver bij Uw Katholieke landgenooten zeer verdienstelijk maakt”. Dit weekblad heeft den weg bereid voor „De Katholiek” en „De Tijd”, die beiden van grooten invloed zijn geweest Qp de vorming der Nederl. Katholieken.

Le Sage bleef tot aan zijn dood toe een voorbeeld van godsvrucht voor de Katholieken van Gr ave. Elke morgen liet hij zich naar de kerk geleiden en woonde daar dan twee H. H. Missen bij en naderde om den anderen dag tot de H. Tafel. Op Zondag 11 Juli 1847 stierf hij plotseling tengevolge van een beroerte. Hij had des morgens nog de H. Communie ontvangen. Zoo maakte de dood een einde aan zijn vruchtbaar leven van 72 jaren.

Le Sage werd naast zijn vriend, den Apostolischen Vicaris Hermans, begraven. Op zijn graf werd een zwart geverfd houten kruis geplaatst met het' bekende opschrift, door hem zelf een jaar voor zijn dood gemaakt:

’k Verlang geen kostbaar praalgesteente,

Geen ijd’le lofspraak op mijn graf,

Maar ’t kruis alleen, dat me in dit leven De hoop op beter leven gaf.

In den loop der jaren was dat kruis verdwenen en 50 jaren na zijn dood wist niemand met zekerheid te zeggen, waar de beroemde Le Sage rustte. Sommige vereerders bezochten het kerkhof en het trof hen zeer, dat zij het graf niet meer konden vinden van den grooten emancipator der Nederlandsche Katholieken uit de eerste helft der 19e eeuw. Op hun aansporen vormde zich in 1885 een commissie uit de geestelijkheid en het kerkbestuur van Grave, die zouden trachten een hem waardig