is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis van Grave

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

monument op te richten. Dit geschiedde op het einde van dat jaar. Op de voorzijde van het voetstuk ziet men zijn buste. Op een der drie overige vakken leest men: „Hulde van de Nederlandsche Katholieken aan de nagedachtenis van Joachim George Le Sage ten Broek, den edelen bekeerling, den onvermoeiden strijder, den voorbeeldigen Christen”.

Het huis, dat hij bewoonde, is van binnen en van buiten nog bijna onveranderd gebleven. Men wijst er den bezoeker nog steeds de trap, waarvan de groote man op den dag van zijn overlijden naar beneden viel.

Sinds eeuwen bestond er te Grave een gasthuis, dat vanaf 1838 door kloosterzusters bediend wordt. Tien jaar later vestigde zich daar een nieuwe kloostergemeente om de vrouwelijke jeugd op te voeden en te onderrichten volgens Katholieke beginselen. Vooral aan de familie De la Geneste heeft dat gesticht veel te danken. In 1882 werden daarin enkele blinde meisjes opgenomen. Later groeide dat getal aan en tegenwoordig is de Wijnberg als gesticht voor vrouwelijke blinden door het geheele land bekend.

Mejuffrouw Henriëtte de la Geneste leeft nog' immer in de gedachtenis van de Gravenaren voort om haar buitengewone deugd en liefdadigheid. Zoolang het Blinden-Instituut St. Henricus zal bestaan, zal ook die gedachtenis voortduren. Op het einde van haar leven vormde zij het plan iets blijvends voor haar noodlijdenden evenmensch tot stand te brengen. Als van zelf gingen haar gedachten uit naar de arme, noodlijdende en verlaten jongens van haar geboortestad. Zij vormde het besluit voor hen een inrichting te stichten. Reeds was men met den bouw begonnen, toen zich opeens een nieuw vergezicht opende, dat voor de toekomst der stichting van beslissend belang zou worden. Velen betreurden het, dat er in die dagen in Nederland geen Katholiek Instituut voor Blinden bestond. Aan den Superior der Fraters werd verzocht, zulk