is toegevoegd aan uw favorieten.

Geschiedenis van Grave

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staan, rustig en vredig langs dëii waterkant. Zij dragen de namen van respectievelijk L’Intransigant en Le Partisan, uit de fabrieken te Douai, overblijfselen uit de Fransche. invasie eind 18e eeuw.

Even verder staan wij voor de typische Oude Haven, een monument, zooals men ze in Nederland nog slechts zéér zelden vinden z^l. Gaan wij het smalle voetbruggetje over, dan bevinden wij ons op de zoogenaamde „Bomvrije ’, het terrein, waarop tot op het begin dezer eeuw de ruïnes waren te zien van de voormalige Bomvrije Kazerne. (Zie foto.) Thans vinden wij hier eenige moderne villa’s.

Wij keeren dit moderne gedeelte den rug toe, en begeven ons weer via het bruggetje over de Oude Haven na'ar de oude stad. Ons oog valt hier direct op een hoogst typisch oud stadsgedeelte met boogingang. (Zie foto). Het is de Prinsenstal (Pauselijke staten) Doorloopend voorwerp voor schilders van oud-stedenschobn.

Zulke oude hoekjes zijn er nog vele te vinden in Grave. Jammer genoeg moeten de meeste echter wijken voor moderne en hygiënischer nieuwbouw, wat van den anderen kant, met het oog op de volksgezondheid in een dichtbewoond stadje, weer is toe te juichen. •

De Prinsenstal uitkomend, staan wij in de Oliestraat, waar onze bewondering wordt gaande gemaakt door de prachtige nieuwbouw van het Instituut voor Vrouwelijke Blinden „De Wijnberg”. (Zie geschied, hoofdst. 10, bldz. 68). Een bezoek aan deze inrichting zal eveneens de moeite loonen. Architect Ir. Deur, Nijmegen.

Wij keeren op onze schreden terug en slaan halverwege de Oliestraat de Korte Rogstraat in. Op den hoek van beide straten staat het Kerkgebouw der Israëlitische Gemeente, een gebouw, wat ook zeker de bezichtiging overwaard is. ’t Werd gebouwd in ’t jaar 1871.

Onzen weg vervolgend, komen wij uit op de Markt, waar direct onze aandacht valt op de massale vischsteenen, met in hun midden een natuursteenen