is toegevoegd aan uw favorieten.

Het fascisme en de nieuwe vrijheid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

cialistische leiders, het nog ontbreken van een eigen beweging in de middengroepen, dit alles voerde hem snel af, van wat z’n wereld-historische taak had kunnen zijn. Het gemakkelijke succes dat hem door de tegemoetkomende houding van kapitalisten, militairen, bureaucraten en nationalisten toelokte, het hem z’n jonge beweging in de oude nationale en traditionele cultuurbanen leiden; en ondanks zekere anti-kapitalistische maatregelen, heeft hij zich niet meer uit die positie kunnen verlossen en is hij de weg opgegaan die naar oorlogen en avonturen moet leiden en die met de ondergang van Italië en van het fascisme moet eindigen, ondergang, hetzij door democratische of door totalitaire hand.

Het Italiaans fascisme kan dus gezien worden als het begin van een doorbrekend inzicht in de betekenis van cultuur en middengroepen, een inzicht dat bij Mussolini nooit volkomen aanwezig is geweest en dat in de verdere ontwikkeling weer geheel is verloren gegaan en tot een onvruchtbaar totalitarisme is verworden. Een eerste aanloop tot bewustwording is bemerkbaar, maar inplaats van een bewuste wending naar cultuur en toekomst, is een afglijden in soldaterij en traditie het resultaat geweest.

Niettemin is de beweging van Mussolini belangrijk, zowel om het vage besef waarvan ze een uiting is, als om het verloren gaan van dat besef.

Men kan nu de vraag stellen, of de tweede grote golf van het fascisme, het Duitse nationaal-socialisme, in sommige opzichten wellicht van meer betekenis is dan het Italiaanse fascisme.

Wij zullen dus dat nationaal-socialisme nader gaan onderzoeken.