is toegevoegd aan uw favorieten.

Jeruzalem-Antiochië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

samenkwamen. Daar traden de verkondigers der nieuwe leer op de Sabbath-dagen predikend op. Zij spraken over de groote gebeurtenissen, die in Jeruzalem en Judea hadden plaats gegrepen, over het getuigenis van Joannes den Dooper, het optreden van Jezus, zijn dood en verrijzenis. Zij beriepen zich op de voorspellingen der profeten, en kondigden Israël zijn Messias aan, om in zijn Naam vergiffenis en eeuwig leven te bekomen.

De Messias-verwachting was ook bij de Joden in den vreemde overal sterk gespannen. Vele oprechte zielen zagen in Jezus' leven en dood het antwoord des hemels op de eeuwenlange verwachting van het volk, en vroegen om het doopsel. Dezen vormden de eerste kern der Antiocheensche kerk.

Toen echter had er een belangrijke gebeurtenis plaats, van groot gewicht voor de toekomst der Evangelie-prediking: voor het eerst begonnen de geloofsverkondigers zich rechtstreeks tot de heidenen te wenden. Deze beslissende wending in de methode van prediking wordt door Lucas met deze woorden aangegeven (11, 19—21): „Zij, die door de vervolging, welke omwille van Stephanus was uitgebroken, verstrooid waren, doorliepen het land tot Phenicië en Cyprus en Antiochië, terwijl zij aan niemand het woord verkondigden dan alleen aan de Joden. Maar erwaren eenigen van hen, mannen van Cyprus en Cyrene, die, toen zij in Antiochië gekomen waren, ook tot de Grieken (heidenen) het woord voerden, de blijde boodschap van den Heer Jezus. En de hand des Heeren was met hen, en een groot getal geloofde, en bekeerde zich tot den Heer".

De heidenprediking was dus in Antiochië een feit geworden! Mannen uit Cyprus en uit Cyrene hadden den stoot ertoe gegeven. De namen der predikers worden niet genoemd. Later treffen wij onder de leidende mannen der kerk een Lucius van Cyrene aan (13, 1); het is meer dan waarschijnlijk, dat hij tot de geloofsverkondigers van het eerste uur behoord heeft.

Wat heeft deze ijverige mannen bewogen, van de tot dusver gevolgde methode af te wijken, door een beslissing, waarvan zij de gewichtige gevolgen moesten voorzien: de heidenen zonder besnijdenis in de Kerk op te nemen?

De geloofsverbreiders behoorden tot de Hellenistische Joden. Daarin heeft men vaak de oorzaak meenen te vinden, waarom zij tot de heidenen gingen. De Hellenisten, zelf uit de Verstrooiing