is toegevoegd aan uw favorieten.

Echtgenooten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maal niet meet uit. Hou je niet meer van dansen? Waarom gaan jullie niet eens naar een schouwburg of naar een bioscoop? Of wil je soms schaatsenrijden? Dan ga ik met je mee. En hoe staat het met het schermen? Doe je dat ook niet meer?”

„Vader, ik zou graag iets willen vragen?”

„Nou, wat dan, kind.” Ze wil zeker geld hebben, dacht hij.

Antonia draaide den grooten groenen leuningstoel met den rug naar het raam en ging op de knie van haar vader zitten.

„Hoe zou je het vinden als ...” Vader ruikt zoo lekker naar sigaren, dat is beter dan die sigaretten-lucht.

„Kom, zeg het maar, kind ...”

„Moeten menschen kinderen hebben?”

„Natuurlijk!” zei Haller beslist en werd een beetje bleek. Hij voelde zijn hart zwaar worden en zijn keel droog. Arm kind.

„Maar waarom?” Het lijkt wel, dat hij niet begrijpt, waar het over gaat.

„Waarom?” zei Haller en legde zijn arm om het middel van zijn dochter. „Omdat kinderen hebben prettig is. Kinderen zijn het vervolg van je leven. Een belofte van onsterfelijkheid. Je hebt plezier van kinderen. Je moet ze opvoeden, dat is je plicht als mensch en als burger. Iedereen moest kinderen hebben.”

„Ik ook?”

„Jij ook, kind. Je bent getrouwd, je bent nu vrouw en je moet ook moeder zijn. Moederschap is de mooiste roeping van de vrouw. Zonder kinderen is het leven van een vrouw leeg.”

„Je vroeg daarnet, waarom ik altijd thuis zit. Denk je niet, dat ik nog een beetje te jong ben om moeder te zijn?”

„Misschien. Je bent nog wel erg jong. Ik had liever gehad, dat deze kwestie een beetje later aan de beurt gekomen was. Je had je nog een tijdje kunnen amuseeren ... reizen, dansen, zonder zorgen leven... het leven eerst leeren kennen. Maar je kunt natuurlijk dergelijke dingen maar niet zoo regelen als je dat wilt. Er zijn er, die vroeg met de zorgen beginnen, want kinderen beteekenen zorg; maar het is in ieder geval een mooie

2ors”

Ze zaten zwijgend en keken elkaar van tijd tot tijd verstolen aan.

„Laten we dan maar wat gaan wandelen,” zuchtte Antonia.

Maar Haller bleef zitten.

„Waarom deed je me die vraag over kinderen hebben? Is er soms iets aan de hand?”

Antonia knikte stil. „Ik denk van wel.”

Echtgenooten zi