is toegevoegd aan uw favorieten.

Echtgenooten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid zóó duidelijk gevoeld. Is hij dan niet hier in bed? Ze zijn toch gisteren pas getrouwd? . .. Ónmogelijk, dat Zoltan niet hier is! Is dan die holte in het kussen niet van zijn hoofd?

„Zoltan, Zoltan;” riep ze en sprong op. Ze keek vertwijfeld rond, maar Zoltan was nergens.

Ze barstte in tranen uit en keek uitgeput naar het bed.

Onbegrijpelijk, ongeloofelijk.

82

Het is hopeloos! Heelemaal hopeloos! Hoe heb ik ook kunnen denken, dat ik alleen maar naar deze groote vreemde stad hoefde te komen en dat ik hem dan onmiddellijk zou vinden? ... Dat is toch onmogelijk. Hoe zou hij ook kunnen voelen, dat ik hier ben? Hoe heb ik kunnen denken, dat de liefde zoo’n geheime kracht heeft, dat hij mijn komst uit de verte zou voelen?

De liefde heeft zoo’n geheime kracht niet.

Maar als de liefde niet mysterieus is, wat is ze dan?

Hoe komt het, dat onder millioenen en millioenen menschen twee wezens plotseling een aantrekkingskracht voor elkaar hebben, naar elkaar toe gedreven worden, alle hindernissen overwinnen die hen in den weg staan en zich met elkaar willen vereenigen. Wat is dat dan? Hoe komt dat dan?

De meeste menschen blijven vreemden voor ons. Zij komen als vijanden tegenover ons te staan. Hoe komt het dan, dat er plotseling een mensch verschijnt van wien we denken, dat hij een uitzondering is, voor wien wij bereid zijn afstand te doen van ons zelf? Voor wien wij ons zelf met alle geweld willen opofferen? Waarom is dat zoo? Wat is daar de reden van? Wat voor zin heeft de liefde?

Waarom hou ik van Zoltan, waarom mis ik hem? Waarom vind ik dat mijn leven zonder hem niets beteekent? Waarom kan ik hem niet vergeten?

Antonia liep langs de straten en zocht dag en nacht naar Zoltan. Ze zat in cafe’s en loerde door de ramen naar de voorbijgangers. Ze bleef voor de ingangen van bioscopen en schouwburgen staan en wachtte of hij misschien niet plotseling voor haar zou opduiken. Ze stond uren lang voor de restaurants van groote hotels, of voor kleine kroegen, ze dwaalde door achterbuurten, ze stond vroeg in den morgen op en zocht en zocht... maar ze vond hem niet.