is toegevoegd aan uw favorieten.

Echtgenooten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

fouten wijzen? Kan ik je nooit meer iets in je oor fluisteren, kun je nooit meer verstaan wat ik tegen je zeg?”

Plotseling snikte hij het uit.

„Ik dank je voor alles wat je voor me geweest bent, ik dank je voor alle geluk dat je me gegeven hebt. Ik dank je voor mijn leven, voor mijn geluk, je was een wonder voor me. Je wist zelf niet hoeveel je voor me beteekende, ik voel het nu ook

pas ... hoevéél. Heb je je niet opgeofferd voor mij? Voor mij

of voor een illusie, die liefde heet... of geluk ... of huwelijk? Of voor iets waarvan we den naam niet eens weten, maar alleen voelen, dat het bestaat... maar waar?... in ons, of buiten ons? ... Lieveling, je wist toch dat je sterven moest... Sinds Weenen rende je eigenlijk regelrecht in de armen van de dood; heb je op die manier soms inhoud willen geven aan je leven? Je bent altijd zoo raadselachtig geweest. Ik heb altijd naar je opgekeken als naar iets wonderbaarlijks. Liefste, Tony, hoor je me? Vertel eens ... begint het nu pas?... of eindigt het nu pas? Is dit het begin van de reis waar je over sprak? Je hebt toch altijd gezegd, dat je nergens wilde gaan zonder mij?”

Hij hield plotseling op met snikken, stond op en keek verschrikt rond. Alles was nu koud en somber rondom hem. De lucht was kil, de meubels stonden hem onverschillig of vijandig aan te staren, alles wat zijn leven inhoud gegeven had, lag nu bewegenloos voor hem uitgestrekt. Niemand kon hem meer beschermen tegen de wereld. De kamer leek hem nu de plaats van een verschrikkelijke misdaad, het graf van een geheim, waarvan geen levende getuige mocht blijven bestaan. Het was als een verloren paradijs. Daar was de spiegel waar ze zich altijd in bekeek, daar de toiletartikelen, waarmee ze zich mooi maakte voor hem ... ze wilde er hem toch een plezier mee doen? Daar waren haar slofjes ... haar badmantel... en haar kleeren ... die hingen nu treurig in de kast... verlaten ...

Hij deed de deur van haar kast open en snoof diep den geur die er uitstroomde, in. Hij deed de andere kast ook open. .. o God, daar lagen haar hemden, haar kousen, haar zakdoekjes ... o mijn God, wat was hij alleen! ...

Tusschen de zakdoeken vond hij een zilveren doosje, hij maakte het open. Er lagen groene en gele pillen in. Hij glimlachte. Aha, dat is het gif wat ze verzameld heeft om zich van kant te maken als ... maar heb je ooit gedacht, lieveling, dat i/^ er gebruik van zou maken?

Hij haalde een glas wijn, nam de pillen in en dronk er nog