is toegevoegd aan uw favorieten.

Jamboree logboek 1937

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

biedend aan 1200 toeschouwers. Een storm slingert hem tegen de grond, maar de Jamboreewerkers, ook met mis, bouwen een nieuwe op, die nu aan 1600 toeschouwers een plaats kan bieden! Over het gehele terrein is aangepakt, duizend latrines worden gegraven, wasplaatsen en douches getimmerd, vlaggemasten en beplantingen aangebracht, tribunes gebouwd, die plaats bieden aan dertien duizend bezoekers, tien kilometer wegen verhard, tientallen telefooncellen geïnstalleerd, zeventig bruggen geslagen . . .

De moeilijke opdracht voor kamparchitect Van Leeuwen luidde: op dit kostehjk erfdeel uit Hollands Graventijd een tijdelijke stad te bouwen, zonder de sfeer van landelijke schoonheid te verbreken. Bij de opzet moet hij toen wel aan een typisch Middeleeuws plein gedacht hebben, maar dan modern uitgevoerd .en in overeenstemming met het rustieke karakter van de omgeving.

Daar groeide het, binnen onmiddelhjk bereik van „Teylingerbosch”, waar het hart zal kloppen van de Jamboree-orgamsatie. Juist gezien, om ter weerszijden van de Bekslaan, die een as vormt Station — Teylingerbosch, en precies voor de belangrijke wegkruising met die andere hoofdader, de Doodweg, die over de volle breedte van het kamp loopt, deze belangrijke centra voor het publiek te bouwen: de markt, het wereld-theater en de arena.

Wie nadenkt en terugblikt, begrijpt dat het niet louter veine of toeval is, dat het verkeer van zovele honderdduizenden zo uitmuntend gelopen is, zonder een enkel betekenend ongeluk. De ligging van dit kampcentrum is zodanig centraal en tegelijk aan de rand van het terrein gelegen, dat het publiek snel af- en aangevoerd kan worden. Over de vijf en twintig meter brede grasmat waaiert de stroom publiek dan uit over de volle breedte van het terrein. De belangrijkheid van de eis van den Hoofdverkenner, dat Bekslaan en Vogelenzangse weg deels bij het Jamboreeterrein zouden worden getrokken komt hier duidehjk tot uiting. De toevoeging, dat dit éénrichtingsverkeer diende te zijn, blijkt met de waarhjk