is toegevoegd aan uw favorieten.

Jamboree logboek 1937

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de Engelsen voetballen nog laat op de brede — maar nu door het publiek verlaten— subkampwegen. Maar in alle andere kampen zien we geleidelijk aan kampvuren ontsteken en uit bonte kringen van verkenners kleine spontane recreaties, of gemeenschappelijke zang voortkomen. Er zijn zo van die liedjes die je allemaal kunt zingen en daar behoort het Jamboreehed in de eerste plaats toe! Een gezellige kampvuuravond, zoals je die uit je troepkamp kent, maar ditmaal met die aantrekkelijke internationale inslag, die nu eenmaal een Jamboreekamp meebrengt.

OP DUIN EN DAAL

Terwijl ginds de kampvuren opvlammen, is de Jamboree-Staf tot een avondontvangst genodigd door het Comité van Ingezetenen te Bloemendaal.

Het is Mr. F. J. D. Theyse, die namens het Comité, door wiens optreden o.a. de Kaagdag financieel mogelijk werd, den Chief Scout en de Jamboree welkom heet in Bloemendaal, dat ,,de eer genoot Nederland te mogen representeren voor de wereldjeugd.” Een hartehjke, intieme ontvangst daar in Hotel „Duin en Daal”.

KAMPNACHT

Als het laatste tijdschot weerklonken heeft en de kampvuren gedoofd zijn, begeeft het grote kamp zich ter ruste. Langzaam versterft het geroezemoes tot een volkomen stilte, slechts verbroken door de voetstappen der nachtwakers. Een auto stuift de poort uit naar Haarlem. Het is de hoofdredactie van de „Jamboree-Post”, die, ter drukkerij van Europa’s oudste dagblad, de Jamboreekrant voor morgen gaat drukken. De laatste berichten komen telefonisch uit ‘t kamp door, waar van ’s morgens 7 tot ’s avonds 11 uur de voortrekkers op het redactiebureau in touw zijn. De berichten worden tot kopij verwerkt, dan gezet, proef getrokken en gecorrigeerd. De laatste foto’s worden geclicheerd, tenslotte het „opmaken” der 16 pagina’s verzorgd. Als de machines kunnen gaan draaien en een uur later de expeditie zich gereedmaakt om de eerste pakken kranten in de auto te laden, is het diep in de nacht — of beter — vroeg in de morgen.

Op het terrein pinkt hier en daar nog een enkel licht, op het marktplein, in de tent van den wachtcommandant, op het secretariaat, in de telefoon-centrale, in het hospitaal en soms in een subkamp-staftent. Het zijn de werkers in de nacht, die de taak voor morgen voorbereiden of de nachtrust van het wereldkamp verzekeren. Het kamp zelf is in diepe duisternis en rust gedompeld. Doch deze rust duurt maar kort, eigenlijk slechts enkele uren. Bij het krieken van de dag komen de eerste leveranciers en de ochtendbladen van de „Jamboree-Post” al binnen. Haastig wippen de waterhoentjes en konijnen weer terug in hun hol. Het kamp ontwaakt en de kampdag herneemt zijn rechten.