is toegevoegd aan uw favorieten.

Het keizerlijke Weenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

fauteuil, gekleed in een rood en wit gestreepte kamerjapon met witten pantalon en een Grieksch mutsje, waaruit zijn blonde krullen sprongen. Dikwijls las Sophie hem voor, terwijl de kleine Franzi om hen heen speelde.

Den vijfden Juli was Sophie niet meer in staat haar vriend te bezoeken. Reichstadt, onrustig, liet van uur tot uur naar haar informeeren. Hij verzocht den kleinen Franzi bij hem te brengen. Het gebabbel van het kind gaf hem afleiding. Hij trok het kereltje naar zich toe en streelde het zachte, blonde haar. Het kind keek hem aan, een beetje bang voor het lange, magere gezicht van den grooten neef, dat plotseling jaren ouder scheen geworden.

Den volgenden dag schonk Sophie het leven aan een tweeden zoon, Ferdinand-Maximiliaan. Den kleinen aartshertog wachtte een lot, even somber als dat van den stervenden Koning van Rome. In 1867 viel hij, nauwelijks 35 jaar oud, als Keizer van Mexico onder de kogels der opstandelingen .

Den 22en Juli 1832 stierf de hertog van Reichstadt. Toen men Sophie de tijding bracht, verloor ze het bewustzijn. Dagen achtereen vreesde men voor haar leven. Langzaam, heel langzaam herstelde ze. Maar het was niet meer het vroolijke, eenvoudige aartshertoginnetje, dat men zag. Haar trekken waren scherp geworden. Haar stem klonk hard. Het scheen dat haar jeugd met den hertog van Reichstadt was gestorven.

Intriges en staatszaken vormden van nu af den inhoud van haar bestaan. Maar in den grond van haar hart bleef een smart, een bitterheid.

Na een heftig bewogen leven, waarin ze het Fransche keizerrijk zag herleven en opnieuw ten onder gaan, stierf Frans-Josephs moeder in 1872, het geheim van haar roman met Napoleons zoon met zich in het graf nemend.