is toegevoegd aan uw favorieten.

Het keizerlijke Weenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geweest. ‘) Velen, te beginnen met den Keizer en de Keizerin, stelden haar zelfs voor een groot deel voor het gebeurde verantwoordelijk. Elisabeth, die steeds een groote sympathie voor haar had gehad, brak nadien alle betrekkingen met haar af en wilde niets meer van haar zien of hooren. Gravin Larisch verliet Weenen om er nimmer terug te keeren. Eerst woonde ze in Beieren, daarna vestigde ze zich te Londen, waar ze in 1913 een autobiographie uitgaf, die zich in hoofdzaak om het gebeurde in Mayerling bewoog. Voor degenen, die dit historisch geheim willen doorgronden, is dit een onontbeerlijk boek, maar dat natuurlijk met eenige voorzichtigheid moet worden geraadpleegd.

De levensloop van Maria Larisch is snel verteld. Hertog Lodewijk van Beieren, de oudste broeder van Keizerin Elisabeth, huwde in Mei 1859 de tooneelspeelster Henriette Mendel en deed afstand van zijn eerstgeboorterecht ten behoeve van zijn broeder, den oogarts Karl Theodor (vader van Koningin Elisabeth van België). Zijn vrouw ontving den titel baronesse von Wallersee en met dezen naam en titel kwam kort daarop, in Augsburg, hun eenige dochter ter wereld. Ze was dus eenige jaren jonger dan haar neef Rudolf en had ten tijde van het drama van Mayerling de dertig nog niet bereikt. Keizerin Elisabeth (tante Sisi zooals zij haar noemde), mocht haar graag en maakte haar al spoedig tot haar hofdame en vertrouwelinge. Den 28sten October 1877 voerde ze haar nichtje eigenhandig naar het altaar om graaf Georg Larisch te huwen.

Het echtpaar Larisch kreeg meerdere kinderen, waarvan het oudste in 1879 en het jongste in 1894 ter wereld kwam. Een van de zonen pleegde zelfmoord uit wanhoop over de smaadschriften, waarin zijn moeder de

’) Het volgende is ontleend aan Borghese: die Tragödie von