is toegevoegd aan uw favorieten.

Het keizerlijke Weenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

later verscheen de Keizerin. Zwijgend keek ze naar die andere moeder, die op de knieën was gezonken en om haar dochter smeekte. Toen zei ze: ,,C’ est trop tard. Ils sont morts tous les deux”, en verdween zonder er verder een woord aan toe te voegen. Zoo vernam baronesse Vetsera het vreeselijk lot van haar dochter uit den mond van de Keizerin zelf.

De onthullingen van aartshertog Johann

Vrij zeker is het dat niet alleen zijn liefde voor Mary Vetsera Rudolf in den dood heeft gedreven. Met de troonsbestijging van Wilhelm II en de Boulangistische beweging in Frankrijk dreef Europa steeds meer den reactionnairen kant uit. Het ministerie Taaffe stuurde Oostenrijk geheel en al in het doodloopend water van het conservatisme. Rudolfs laatste hoop was op Hongarije gevestigd als op den eenigen dam, die de reactionnaire vloedgolf zou kunnen tegenhouden, welke de geheele monarchie dreigde te overstroomen. Nu moet men in het algemeen met hypotheses voorzichtig zijn, maar toch valt met vrij groote zekerheid aan te nemen dat de kroonprins op het einde van Januari de Hongaarsche gebeurtenissen met spanning volgde, in de hoop daaruit verwikkelingen te zien voortvloeien, die hemzelf een uitweg zouden verschaffen uit zijn schier onhoudbaar geworden positie en ook dat hij zich daarbij niet alleen tot de rol van toeschouwer bepaalde. Geruchten deden de ronde over een samenzwering van den kroonprins met aartshertog Johann Salvator van Toscane tegen het keizerlijk bewind. Deze Johann Salvator, jongste zoon van den laatsten hertog van Toscane en zes jaar ouder dan de kroonprins, was, evenals Rudolf, liberaal en vrijdenker en had zijn opstandige gevoelens in verschillende min of meer opruiende artikelen en geschriften lucht gegeven.