is toegevoegd aan uw favorieten.

Het keizerlijke Weenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huwelijksleven, voor Frans-Joseph het uitgangspunt tot eindelooze zorgen en moeilijkheden. De positie van de echtgenoote van den troonopvolger aan het hof, in deze sfeer waar rangen en titels nog met onverminderde kracht golden, werd voor haar en haar gemaal op den duur een onverdragelijke. Daarbij was Sophie een eerzuchtige vrouw, die niet rusten zou voor haar positie ook practisch was gelegitimeerd. En het was alweer Keizer Wilhelm, die daarbij de behulpzame hand bood. Bij het bezoek van het aartshertogelijk paar in Berlijn, liet hij haar alle aan een aartshertogin toekomende eer bewijzen. Gevolg was, dat zij in 1909 den titel van hertogin von Hohenberg ontving en gerechtigd werd aan het hof te verschijnen. Ook de kinderen, een dochter en twee zonen, kregen gaandeweg een positie, die zich in weinig meer van die der aartshertogen onderscheidde. Daarmee was een belangrijke steen des aanstoots tusschen den Keizer en den troonopvolger uit den weg geruimd, maar er bleef nog een dieper en ernstiger verschil. De aartshertog had, na zijn terugkeer in het leger, geen bijzonder commando ontvangen, maar was door den Keizer in algemeene termen ter beschikking van het opperbevel gesteld. Het spreekt van zelf, dat Frans-Ferdinand met deze vage omschrijving van zijn militaire bevoegdheid geen genoegen nam en hierdoor voortdurend in conflict raakte met den Keizer en zijn militair cabinet. Met taaie volharding wist hij echter ook hier zijn wil door te zetten en lang voordat hij in 1913 officieel tot inspecteur-generaal der gezamenlijke weermacht werd benoemd, had hij zich feitelijk reeds van het hoogste militaire gezag meester gemaakt.

In den grond was er een groote overeenkomst tusschen de karakters van Frans-Joseph en Frans-Ferdinand, beiden gesloten, autoritair, wars van ieder streven naar populariteit, zich diep bewust van de dynastieke waar-

13