is toegevoegd aan uw favorieten.

Het bindwerk voor de openbare leeszaal en bibliotheek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plakt zal worden, dan plakt men alleen de linnen strook van 2 cM. op het bord, evenals anders het schutblad (zie flg. 8); vervolgens snijdt men een gelijk stukje fantasie-schutblad als reeds opgeplakt is en plakt dit op de binnenzijde der borden, juist evenveel van het linnen zichtbaar latende, als op het schutblad te zien is.

Enkele aanwijzingen voor sterk bindmerk:

Men naait bij voorkeur geheel door, tenzij dit in verband met de dikte van het boek bezwaar oplevert. Het garen voor het gebonden boek over een stukje was halen, is ook wel aan te bevelen.

Men gebruike voor gebonden boeken een sterkere soort linnen dan gewoon linnen, b.v. bugkram, art-canvas, dubbel linnen of kunstleer (pegamoid). Tegen de geringe meerdere kosten per band weegt de langere houdbaarheid van het boek ruimschoots op. Het gebruik van leer is weliswaar zeer goed, maar de kosten hiervan zijn vrij hoog en de bewerking vrij wat tijdroovender.

Men plakke papier bij voorkeur met stijfsel, chagrynpapier uitsluitend met lijm, alle linnensoorten met lijm.

Bij het aanwrijven van betere soorten papier en linnen, het vouwbeen steeds over een stuk papier heen gebruiken.

Losse banden. Het komt herhaaldelijk voor, dat bij een boek — b.v. in afleveringen verschenen — een stempelband geleverd wordt. Wil men dezen gebruiken, dan is de bindwijze eenigszins anders. Men let eerst op of het boek (zonder omslagen en eventueele advertenties) goed past in den rug van den band. Het komt n.1. veel voor, dat de rug te ruim of te smal is; iets ruimer moet hij zijn, immers het boek wordt door het naaien iets dikker. Naarmate de breedte van den rug het toelaat, zal men het werk naaien met dun of dikker garen. Is het zoover dat het boek gesneden kan worden, dan lette men op de maat. Men legt het daartoe in den band, zooveel over het bord dat de boekrug tegen den kartonnen rug van den band komt en teekent dan de maat af, waarop gesneden kan worden. Na het snijden: rondzetten en kneep aankloppen. Is de rug goed droog, dan kunnen de uitgevlaste touwtjes op de werkstrook geplakt worden. Het kapitaalband wordt op de gewone wijze aangebracht en de rug wordt overlijmd met een stuk gaas of beter nog dun katoen, dat pl.m. 5 cM. breeder is dan de rug, zoodat aan beide kanten een stuk oversteekt; verder wordt gewoon overgelijmd met papier. Is dit alles droog, dan wordt de werkstrook op ongeveer 5 cM. weggeknipt en van boven en onder 1 cM. schuin naar den rug bijgeknipt. Van den lossen band wordt nu eerst de rug rond gemaakt, door dezen op een stukje hout met ronden kant (rondspalt) heen en weer te trekken of over den kant