is toegevoegd aan uw favorieten.

In dienst van de liefde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stof afnemen, vloer vegen, aardappelen schillen, als h«iar werk. Moeder vertrouwt haar bovendien graag de zorg voor de kleintjes toe. 't Is of de kleine Hendrina zich werkelijk verantwoordelijk voelt voor de kindertjes, zó lief, zó bedachtzaam gaat ze er mee om.

Ook buitenshuis leert moeder haar reeds weldoen. In de buurt woont eenzaam en alleen een arme oude man. Hij is het gewend, dat de Stenmanns goed voor hem zorgen. Maar 'n buitengewone vreugde is het, als hij het kleine meisje naar zich toe ziet dribbelen met het warme „stuutje" triomfantelijk op de mollige handjes. „Dat moet Oom opeten”, zegt ze en meteen schuift ze een stoel aan tafel en is niet tevreden voor de oude man zich te goed doet aan haar gave. Ze zit tegenover hem, en pas als de laatste bete van het „stuutje” verorberd is, glijdt ze van de lage stoel, komt even lachend voor hem staan, voelt de streling van zijn hand door d'r haren en is weer weg, de landweg op naar moeder. Die ziet de blijde schittering van de klare, diepe ogen van haar kind en ze dankt God voor de liefde die Hij legt in dat jonge hartje. Moeder zelf heeft 't immers gezien met wat gretigheid ’s middags het blakende „stuutje” uit de hete oven in ontvangst werd genomen en toen het was afgekoeld met dappere verloochening van eigen wensen naar den ouden man werd gebracht.

Spoedig komt voor Hendrina de tijd, dat ze naar school moet. Gewapend met boek, lei en griffel stapt de zesjarige dan elke morgen naar 't dorp. 't Is wel een verre weg, maar wat geeft dat. Moeder wekt op tijd, zó vroeg zelfs, dat Hendrina ook in de wintermaanden de kindermis kan bijwonen. Ze ontbreekt daar nooit. Op school behoort het ijverige meisje spoedig tot de beste leerlingen. Ze is begaafd en vlijtig. Zo komt het dat ze de kinderen van haar leeftijd vooruitloopt en eigenlijk te vroeg aanlandt in de hogere klassen. Ook daar is ze spoedig bemind door onderwijzeres en medeleerlingen.

De maanden en jaren vliegen voorbij. Het huisje van Stenmanns wordt te klein. Ze zijn met negenen nu, vader en moeder en zeven kinderen. Hendrina, de oudste, gaat al op de dertien aan. Dit jaar zal ze haar eerste H. Communie doen. Mijnheer Pastoor Steegman bereidt de kinderen voor. Van die kinderen