is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leken en toen Augustus zich een even eervollen dood wenste als mijn vader gehad had, zag zij een kort glimlachje over zijn gelaat glijden. Tiberius, die waarschijnlijk al lang begrepen had, dat mijn grootvader geen natuurlijken dood gestorven was, had nu het besluit genomen, om zijn moeders wil niet in alles te dwarsbomen. Daar hij zo dikwijls aan haar tafel at, voelde hij zich helemaal aan haar genade overgeleverd. Hij deed erg zijn best om haar gunst te winnen. Livia begreep wat er in hem omging en was niet ontevreden. Hij was de enige, die haar verdacht, giftmengster te zijn en hij zou zijn verdenking waarschijnlijk voor zich houden. Zij had den aanstoot, dien haar huwelijk met Augustus gegeven had, weten te doen vergeten en werd nu in de stad genoemd als een voorbeeld van deugd in haar striktsten en onaangenaamsten vorm. De senaat besloot, dat er vier standbeelden van haar op verschillende openbare plaatsen opgericht zouden worden; dit was als een troost voor haar verlies bedoeld. Ook vermeldde men haar doorheen wettelijke fictie bij de „Moeders van drie kinderen . Moeders van drie kinderen genoten onder de wetgeving van Augustus speciale privileges en onvruchtbare vrouwen konden helemaal geen erfgenamen zijn en wat haar ontging, kwam

haar vruchtbaren zusters ten goede.

Claudius, jij langdradige oude kerel, nu ben je op een paar centimeter van het eind van de vierde rol van je autobiografie en nu ben je zelfs nog niet aan je geboorteplaats toe. Schrijf het nu meteen op of je zult zelfs niet tot het midden van je geschiedenis komen, bchnjl. „Ik werd geboren te Lyon in Frankrijk op den eersten Augustus, een jaar voor mijn vaders dood. Zo. Mijn ouders kregen zes kinderen vóór mij, maar omdat mijn moeder mijn vader altijd op zijn veldtochten vergezelde, moesten de kinderen wel erg sterk zijn om het te overleven. Alleen mijn broer Germanicus, die vijf jaar ouder was dan ik, en mijn zuster Livilla, die een jaar ouder was, leefden nog, beiden erfden mijn vaders prachtige gezondheid Ik niet. Driemaal voor ik twee jaar was, ontsnapte ik ternauwernood aan den dood en als mijn vaders overlijden de familie niet naar Rome terug had gebracht, is het heel onwaarschijnlijk, dat deze geschiedenis geschre¬

ven zou zijn.