is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om zijn aanspraken te verdedigen. (De historische parallel zou nog zuiverder worden, wanneer Gaius en Lucius tijdens Tiberius’ afwezigheid zouden sterven en als Augustus weer behoefte aan zijn diensten zou gevoelen). Dus beloofde zij Augustus te zullen overreden om hem een onbepaald verlof toe te staan, uit Rome afwezig te zijn en hem toestemming te geven afstand te doen van al zijn functies, maar om hem den eretitel van Volksbeschermer te geven — wat hem zou beschermen tegen vermoording door Gaius, wanneer Gaius erover zou denken, hem uit den weg te ruimen.

Het bleek Livia heel moeilijk om haar belofte te houden, want Tiberius was Augustus’ nuttigste raadsman en zijn roemrijkste generaal, en langen tijd weigerde de oude man om het verzoek serieus te behandelen. Maar Tiberius beriep zich op zijn slechte gezondheid en betoogde, dat zijn afwezigheid Gaius en Lucius van veel moeilijkheid zou ontlasten: hij gaf toe, dat hij niet goed met hen kon opschieten. Nog wilde Augnstus er niet van weten. Gaius en Lucius waren nog maar jongens, geheel onervaren zowel in oorlogs- als staatszaken en wanneer er ernstige onlusten zouden uitbreken in de stad, de provincies of aan de grenzen, dan zou hij niets aan hen hebben. Het werd hem, misschien voor den eersten keer, duidelijk, dat Tiberius nu zijn enige steun bij een dergelijke moeilijkheid zou wezen. Maar dat hem dit zo duidelijk werd, prikkelde hem. Hij weigerde Tiberius’ verzoek en zei, dat hij geen argumenten meer wilde aanhoren. Omdat daar niets aan te doen was, ging Tiberius naar Julia en zei haar met bestudeerde ruwheid, dat hun huwelijk zo’n dwaasheid was geworden, dat hij geen dag langer met haar in hetzelfde huis wilde blijven. Hij stelde haar voor, zich bij Augustus te gaan beklagen, dat zij slecht behandeld was door haar schurk van een man en niet rusten zou, voor zij van hem gescheiden was. Augustus, zeide hij, zou jammer genoeg, om de familie te sparen, niet in een scheiding toestemmen, maar zou hem waarschijnlijk uit Rome verbannen. Hij was zelfs bereid om in ballingschap te gaan, liever dan met haar te blijven samenwonen.

Julia besloot te vergeten, dat zij ooit van Tiberius had gehouden. Zij had veel door hem geleden. Niet alleen behandelde hij haar met de grootste verachting wanneer zij samen alleen waren, maar hij was nu ook begonnen