is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voornaamste erfgenamen sinds Julia zelf verbannen en uit zijn testament geschrapt was. Haar drie jongens waren Gaius, Lucius en Postumus, haar twee dochters Julilla en Agrippina. De jongere leden van Livia’s familie waren Tiberius’ zoon Castor en zijn drie neven in den eersten graad: mijn broer Germanicus, mijn zuster Livilla en ikzelf. Maar ik moet Julia’s kleinkind niet vergeten — want Julilla had bij gebrek aan een mogelijken echtgenoot uit Livia’s familie een rijken senator iEmilius (haar neef door een vroeger huwelijk van Scribonia) getrouwd en hem een dochter, ^milia genaamd, geschonken. Julilla’s huwelijk was niet fortuinlijk, want Livia zag met lede ogen, dat een kleindochter van Augustus met iemand anders trouwde, dan met een kleinzoon van haarzelf; maar zoals gij spoedig zult zien, zat het haar met lang dwars. En intussen trouwde Germanicus met Agrippina, een knap en serieus meisje, op wie hij al lang verliefd was geweest. Gaius trouwde met mijn zuster Livilla, maar stierf kort daarna en liet geen kinderen na. Lucius, die wel met iEmilia verloofd, maar nog niet getrouwd was geweest, was al overleden.

Bij Lucius’ dood kwam de vraag naar een passende partij voor yEmilia naar voren. Augustus had een sterk vermoeden, dat Livia als echtgenoot voor Aïmilia geen ander dan mijzelf op het oog had, maar hij was zeer aan het kind gehecht en kon de gedachte niet verdragen, dat zij aan een ziekelijk schepsel als ik uitgehuwelijkt zou worden. Hij besloot zich ertegen te verzetten: ditmaal, zo beloofde hij zichzelf, zou Livia haar zin eens met hebben. Kort na den dood van Lucius at Augustus eens bij Medullinus, een van zijn oude bevelhebbers, die afstamde van den dictator Camillus. Toen de wijnbekers verscheiden keren gevuld geweest waren, vertelde Medullinus hem glimlachend, dat hij een jeugdige kleindochter had, op wie hij erg gesteld was. Zij had plotseling verrassende vorderingen in haar litteraire studie getoond en naar hij meende was dat te danken aan een jong familielid van zijn zeer geëerden gast.

Augustus begreep niet wie het kon zijn. „Wie ter wereld ik heb nergens van gehoord. Wat is er ge¬

beurd? Een geheime liefdesgeschiedenis met een litterair

Sa»Ju? zoiets,” zei Medullinus grinnikend. „Ik heb met den jongen man gesproken, en al is hij lichamelijk onge-