is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uur tevoren, dat hij zou komen en toen hij aan land stapte, had hij op de kade een geweldige ovatie in ontvangst te nemen. Hij had Ostia als landingsplaats uitgekozen omdat daar ’s zomers de vloot voor anker lag, waarvan zijn vader, Agrippa, bevelvoerder was geweest. Op zijn vaartuig woei een groene banier; Augustus had aan Agrippa (en aan zijn zoons na hem) het recht gegeven die te laten wapperen, waar hij ook op zee mocht zijn, ter herinnering aan zijn overwinning in den zeeslag bij Actium. De herinnering aan Agrippa werd in Ostia haast nog meer vereerd dan die van Augustus.

Postumus liep groot gevaar voor zijn leven omdat hij nog onder het vonnis der verbanning stond en daarom door zijn weder in het openbaar in Italië verschijnen vogelvrij was. Hij hield een korte rede tot de menigte om zijn dank voor de begroeting te betuigen. Hij zei, dat wanneer Fortuna hem welgezind was en hij de achting van den Romeinsen senaat en het Romeinse volk zou terugwinnen, die hij had verbeurd tengevolge van zekere valse beschuldigingen door zijn vijanden tegen hem ingébracht — beschuldigingen die zijn grootvader, de God Augustus te laat onwaar had bevonden — hij de loyaliteit der mannen en vrouwen van Ostia royaal zou belonen. Er was een compagnie praetorianen aanwezig om hem te arresteren, want op een of andere manier waren Livia en Tiberius het nieuws ook te weten gekomen. Maar de mannen zouden niets hebben kunnen doen tegenover die menigte zeelui. De hoofdman deed wijselijk geen poging om zijn opdracht uit te voeren; hij beval twee man, schipperskleren aan te trekken en Postumus niet uit het oog te verliezen. Maar in den tijd dat zij zich verkleedden, was hij verdwenen en zij konden geen spoor van hem vinden.

Den volgenden dag was Rome vol zeelui die in de voornaamste straten postgevat hadden: telkens als zij een ridder of senator of een publiek functionaris zagen, vroegen zij hem het paswoord. Het paswoord was „Neptunus” en als hij het niet wist, dan kreeg hij het en moest hij het, wilde hij geen pak slaag riskeren, driemaal herhalen. Niemand wenste een pak slaag en de gevoelens der bevolking neigden nu zo sterk naar sympathie voor Postumus en tegen Tiberius en Livia, dat slechts een enkel gunstig woord van Germanicus genoeg geweest zou zijn om de gehele stad, de praetorianen en de stads-bataljons