is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sosia, want van Sosia wist men, dat zij haar echtgenoot, toen hij stervende was, berispt had om zijn verraderlijke en ondankbare woorden. Zo werd Sosia alleen verbannen — zij ging naar Marseille; en daar Silius, toen hij wist, dat het om zijn leven ging, heimelijk aan Gallus en enige andere vrienden het grootste deel van zijn baar geld had gegeven om het voor zijn kinderen te bewaren, kwam de familie er nog heel goed af. Zijn oudste zoon zou mij later nog veel verdriet veroorzaken.

Yan nu af zette Tiberius, die eerst zijn beschuldigingen van verraad afhankelijk had gesteld van beweerde godslastering van Augustus, hoe langer hoe feller het besluit door, dat in het eerste jaar van zijn regering was genomen en waardoor iedere aanval op zijn eigen eer en reputatie voor iedereen als verraad werd beschouwd. Hij beschuldigde een senator, dien hij ervan verdacht, tot Agrippina’s partij te horen, ervan, een plat epigram, dat tegen hem was gericht, te hebben voorgedragen. Het feit was, dat de vrouw van den senator op een morgen een vel papier zag, dat hoog bij de poort van het huis was opgehangen. Zij vroeg haar man om te lezen wat er op stond — hij was langer. Hij spelde langzaam :

„In vroeger dagen dronk hij wijn,

Die smaakt hem niet meer goed.

Thans warmt hij zich aan edeler drank,

Thans drinkt hij mensenbloed.”

Zij vroeg onnozel, wat die regels betekenden en hij zeide: „Het is gevaarlijk, om dat in het openbaar uit te leggen, mijn beste.” Een beroeps-aanbrenger slenterde in de buurt van de poort rond voor het geval dat het lezen van het epigram, dat Livia’s werk was, den senator aanleiding zou geven iets te zeggen dat de moeite van het overbrengen waard was. Hij liep regelrecht naar Sejanus. Tiberius zelf verhoorde den senator en vroeg hem, wat hij bedoelde met „gevaarlijk” en op wien naar zijn mening het epigram betrekking had. De senator wilde geen rechtstreekse antwoorden geven en zocht uitvluchten. Toen zei Tiberius, dat er, toen hij jonger was, veel schotschriften in omloop waren geweest, waarin hij beschuldigd werd, een dronkaard te zijn. Dat de dokters hem de laatste jaren bevolen hadden geen wijn te gebruiken omdat hij