is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Cassius was tevoren nooit „mijn vriend” genoemd door Lesbia’s echtgenoot, en hij keek hem opmerkzaam aan.

Lesbia’s echtgenoot — zijn naam was Marcus Vinicius — zei weer: „Cassius, wij hebben veel gemeen, en als ik u „vriend” noem, dan meen ik het. Wat is het wachtwoord ?”

Cassius antwoordde: „Het wachtwoord is vanavond „kleine krulletjes”. Maar mijn vriend Marcus Yinicius, als ik u inderdaad mijn vriend mag noemen, geef mij het wachtwoord „Vrijheid” en mijn zwaard is tot uw dienst.”

Yinicius omhelsde hem. „Wij zijn niet de twee enigen, die klaar staan, voor de Vrijheid te strijden. De Tijger staat ook aan mijn kant.” „De Tijger” — zijn werkelijke naam was Cornelius Sabinus — was ook een hoofdofficier der praetorianen en hij verving Cassius, als deze voor een of andere opdracht afwezig was.

Het grote Palatijnse feest begon den volgenden dag. Dit feest ter ere van Augustus was door Livia ingesteld bij het begin van Tiberius’ heerschappij en werd ieder jaar gehouden op het Zuidelijke plein van het

) ' oude paleis. Het begon met offeranden aan Augustus en een symbolischen optocht, en duurde drie dagen, gedurende welke toneelstukken werden opgevoerd, werd gezongen, gedanst, gegoocheld en zo meer. Houten stellages werden opgericht met zitplaatsen voor zestigduizend mensen. Als het feest ten einde was, werden de stellages afgebroken en opgeborgen voor het volgend jaar. Dit jaar had Caligula de drie dagen uitgebreid tot acht, door wedrennen in het Circus en spiegelgevechten met oorlogsschepen in het theaterbassin in te lassen. Hij wilde aan een stuk door bezig gehouden worden tot den dag, waarop hij naar Alexandrië zou varen, wat op den vijfentwintigsten Januari zou gebeuren. Want hij ging naar Egypte om het land te bekijken, om mei onvermurwbare gestrengheid en met dezelfde trucs, die hij in Frankrijk had toegepast, geld binnen te krijgen, om plannen te maken voor den heropbouw van Alexandrië, en ten slotte, zo pochte hij, om de Sphinx een nieuw hoofd te geven.

Het feest begon. Caligula offerde aan Augustus, maar op een enigszins nonchalante en minachtende manier — als een heer, die door de omstandigheden gedwongen wordt, een knechtendienst voor een van zijn slaven te verrichten. Toen dit voorbij was, maakte hij bekend, dat