is toegevoegd aan uw favorieten.

Ik, Claudius

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dag van het feest kwam en Cassius had hen met veel moeite overreed tot het aanvaarden van een uitvoerbaar plan, toen Caligula plotseling bekend maakte, dat hei feest nog drie dagen zou duren. Hij zei, dat hij wilde spelen en zingen in een maskerspel, dat hij zelf gemaakt had voor de Alexandriërs, maar dat hij eerst aan zijn landgenoten wilde laten zien.

Deze verandering gaf den vreesachtigsten samenzweerders een nieuwe aanleiding voor uitvluchten. „O maar Cassius, dat verandert de situatie helemaal. Zo wordt alles veel gemakkelijker voor ons. Wij kunnen hem op den laatsten dag doden, als hij van het toneel af komt. Dat is een veel beter plan. Of als hij bezig is. Wat je het beste lijkt.”

Cassius antwoordde: „Wij hebben een plan gemaakt, en gezworen, het te zullen uitvoeren en dat moeten we doen ook. Het is een heel goed plan, er mankeert niets aan.”

„Maar we hebben nu tijd genoeg. Waarom zouden we nog niet drie dagen wachten?”

Cassius zei : „Als jullie het plan vandaag niet wilt uitvoeren, zoals je gezworen hebt, dan zal ik het werk alleen doen. Ik zal niet veel kans hebben tegen de Germanen — maar ik zal mijn best doen. Als zij mij de baas zijn, zal ik roepen: „Vinicius, Asprenas, Bubo, Aquilo, Tijger, waarom zijn jullie niet hier, zoals je beloofd hebt?”

Zo kwamen zij overeen, het oorspronkelijke plan uit te voeren. Vinicius en Asprenas zouden Caligula overreden om ’s middags het theater te verlaten om een duik in het zwembad te nemen en wat te eten. Vlak hiervoor zouden Cassius, de Tijger en de andere bevelhebbers, die mede in het complot waren, onopvallend door de toneeldeur naar buiten gaan. Zij zouden zich naar het begin van den overdekten doorgang begeven, die den kortsten weg van het theater naar het nieuwe paleis vormde. Asprenas en Vinicius zouden Caligula er toe brengen, dezen korten weg te nemen.

Het toneelspel was aangekondigd als Odysseus en C i r c e en Caligula had beloofd, dat hij aan het slot vruchten, versnaperingen en geld zou strooien. Hij zou dat natuurlijk doen aan de zijde vlak bij de poort waar zijn zetel was, en zo kwam iedereen zo vroeg mogelijk naar het theater om plaatsen aan dien kant te krijgen. Toen de poorten geopend waren, stroomde de menigte