is toegevoegd aan uw favorieten.

De cyclus van de vrouw in verband met het huwelijksleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET ENDOCRINE STELSEL

niet door, de wand van een zieke cel echter kan deze stoffen niet tegenhouden, zoodat ze in de urine verschijnen. Gebruikt men te groote doses korte golven, dan kan men inplaats van normaliseerend, schadelijk werken en de cellen paralyseeren of verlammen.

Figuur 22 toont, hoe het thyreotrope en het gonadotrope centrum op het thyreoid en de geslachtsklieren inwerken, en hoe deze hun specifiek centrum remmen. De lijnen TH P en G P geven aan, hoe de hypophysaire hormonen bovendien alle lichaamscellen direct beinvloeden. Wij zien, hoe thyreotroop en gonadotroop centrum en thyreoid en geslachtsklieren antagonisten zijn, d.w.z. elkaar in evenwicht houden.

Zoowel om de samenwerking der verschillende hormoonsoorten te begrijpen als ook voor talrijke ziekten en hun behandeling, is het van groote beteekenis te weten, dat het gonadotrope systeem de antagonist is van het thyreotrope systeem.

Het bleek verder, dat het thyreotrope systeem — thyreotrope centrum en thyreoid — in het hormonale orkest domineert, en dat het centrale hormoon de hoofdrol speelt. Een grooten invloed heeft daarna het gonadotrope systeem — het geslachtscentrum en geslachtskleiren — waarvan wederom het centrale hormoon overweegt.

Met mijn behandelingswijze van het thyreotrope en het gonadotrope stelsel (Fig. 22) heb ik op alle andere endocrine klieren, kortom op alle lichaamscellen een ademhaling versnellenden of verlangzamenden invloed kunnen uitoefenen, hetgeen men met het cycloscoop kan controlleeren. Door na te gaan hoe het reductiegetal reageert op korte golven doorstroomingen der verschillende endocrine klieren, was het mij mogelijk, den invloed van elke hormoonsoort op de celademhaling te bestudeeren.

Nu was het niet moeilijk meer tal van processen, die anders lastig te begrijpen waren, te doorgronden, hetgeen van groote beteekenis bleek te zijn voor de door mij opgebouwde behandeling van het endocrine stelsel, waarbij voor het eerst de menschelijke endocrine klieren zelf werden gedwongen, door ze in het condensaiorenveld te plaaisen, d.w.z. met korte golven te prikkelen, een verhoogde hoeveelheid hormonen te produceeren. Door dit geruimen tijd te doen, hebben wij een blijvende verbetering in de hormoonproductie van een te weinig werkende klier kunnen bereiken. Wij hebben dus een dergélijke klier langzaam tot hyperplasie gebracht en dezen toestand gestabiliseerd. Daardoor werd het mogelijk véle ziekten, die tot dusverre niet te verbeteren waren, blijvend te genezen.

Zoo vond ik b.v. bij onderzoek van patiënten met suikerziekte, dat het z.g. gonadotrope stelsel altijd dysfunctioneert en meestal hypofunctioneel is. Door dit gonadotrope stelsel langzaam te normaliseeren en daardoor den evenwichtstoestand in het endocrine stelsel te herstellen, zagen wij den toestand van de alvleeschklier verbeteren en het verhoogde bloedsuikergehalte dalen. Zoo lukte het verschillende lijders aan diabetes zonder insuline te genezen. Indien ze al insuline gebruikten, lukte het meestal langzamerhand de dosis hiervan te ver-