is toegevoegd aan uw favorieten.

De cyclus van de vrouw in verband met het huwelijksleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EN HET GESLACHTSLEVEN

zijn oplossende werking tegenover roode bloedlichaampjes in 4 groepen kan worden ingedeeld. Bij het overbrengen van bloed van den éénen mensch op den anderen — bloedtransfusie — heeft deze bepaling een groote beteekenis. In zulke gevallen moet nl. de gever van het bloed, ook donor genaamd, tot dezelfde bloedgroep behooren als de ontvanger, anders kunnen stoornissen ontstaan, ja de bloedlichaampjes van den ontvanger kunnen opgelost worden en kan zelfs de dood intreden. Men geloofde van de b.g. indeeling te kunnen gebruik maken, om in moeilijke gevallen het vaderschap te bepalen. Het is gebleken dat groote fouten en verkeerde conclusies hierbij kunnen voorkomen. Behoort b.v. een kind tot de bloedgroep A, de moeder tot bloedgroep B en de man, die als vader wordt aangegeven tot bloedgroep C, dan is het zeer waarschijnlijk, dat hij niet de vader van het kind is. Moeilijker wordt het, indien de als vader aangegeven man en het kind tot dezelfde bloedgroep behooren. Dan bestaat toch de mogelijkheid, dat een andere man, die eveneens tot deze bloedgroep behoort, het kind kon hebben verwekt. Heelemaal onmogelijk wordt het echter op deze wijze het vaderschap aan te toonen, indien het kind tot dezelfde bloedgroep als de moeder behoort. Op grond- van het bloedgroep-onderzoek, kan men vaak de vraag van het vaderschap met waarschijnlijkheid, doch niet met zekerheid oplossen. In bepaalde gevallen is het ook van belang om te weten, of een te vondeling gelegd of vermoord kind afkomstig is van een bepaalde vrouw, die daarvan verdacht wordt. Indien men bij beiden verschillende bloedgroepen vindt, kan dit bewijzend zijn. Behooren verdachte en kind tot dezelfde bloedgroep, dan bestaat weer dezelfde moeilijkheid, dat dit een toeval kan zijn.

Noch om het geslacht van het kind voor de geboorte, noch om het vaderschap te bepalen hebben wij tot dusverre een methode, waarop wij ons verlaten kunnen. Het is echter niet onwaarschijnlijk, dat in de toekomst dergelijke bepalingen langs hormonalen weg, door een z.g. complementbindingsreactie of door het aantoonen van andere specifieke stoffen, mogelijk zullen zijn. De wetenschap staat op het standpunt, dat op het oogenblik, dat de vrouwelijke en mannelijke kiemcellen zich met elkaar verbinden, het geslacht van het toekomstige kind bepaald wordt. Bij dieren heeft men zelfs al kunnen waarnemen, dat het aantal en de vorm van de chromosomen van het bevruchte ei beslissend zijn voor het geslacht.

De bewegelijkheid en vitaliteit van de spermatozoïden zijn over het algemeen bij jonge mannen, bij niet al te vaak uitgevoerde copulatie en bij goede voeding en gezonde levenswijze grooter. Bij oudere mannen neemt ze af, ook bij te vaak herhaalde copulaties, door misbruik van alcohol en verdoovende giften, gebrek aan versche lucht en licht, ongezonde levenswijze, zware lichamelijke en geestelijke arbeid, vitaminarme kost, bij allerlei hormonale en andere ziekten. Ook kan daarbij het aantal spermatozoiden verminderd zijn (oligospermie).