is toegevoegd aan je favorieten.

Spel van vier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er in, dat hij haar noodig had. 't Was of al 't gebeuren van de laatste weken nu eerst duidelijk tot haar bewustzijn kwam; nu juist, terwijl zij naast Rita lag. En door haar brein flitste een ontstellende gedachte: Leo was, sinds zij op reis gingen, anders geweest dan zij hem tot nu toe gekend had.

Twee dagen later, terwijl Rita een avondwandeling deed langs het strand, was onverwachts Leo naast haar.

Ze had zijn voetstappen niet gehoord, schrok van zijn stem:

„Dag! Rita! Hoe gaat 5t?"

Een vlam sloeg over haar gezicht; zij voelde zich overrompeld.

„Hoe kom je hier?" 't Klonk als verwijt.

Leo had haar hand gedrukt, gaf nu lachend antwoord.

„Met 't nieuwe Fiatje. Uitstekend wagentje!"

„Is Noes er ook?"

„Neen."

Naast elkaar, zwijgend, liepen ze verder. Naast hen rolden lage schuimgolfjes langzaam uit op 't strand, boven hunne hoofden was de luchtkoepel wijd, hoog en donker.

„Waarom ben je gekomen?" vroeg Rita. En voelde onmiddellijk berouw van de vraag. Doch haar wil lag weggedrongen, zij had te gehoorzamen aan den drang, die uit de diepte van haar wezen omhoog spoot als een onbedwingbare stroom van verlangen. Tegen dien drang had zij geen andere afweer dan deze vraag.

Leo stak zijn arm door de hare.