is toegevoegd aan uw favorieten.

Spel van vier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langs haar rug; zij schuift naar 't ondereind van de divan, waar de radiator staat, zit er in elkander gedoken, de voeten onder haar nachthemd.

Haar schouder schrijnt, haar hoofd bonst pijnlijk, maar zij tracht alle lichaamspijn te negeeren; denken wil zij, nadenken, hoe zij haar geluk kan redden. Haar geluk met Leo en met 't kind, dat van hen beiden is.

In 5t stille zitten, terwijl ze haar lichaam niet meer voelt, rijst een wondere helderheid in haar op; nu zij geen enkele gedachte afwijst, komt zij tot erkenning van schuld. In de liefde mag geen plaats zijn voor leugens; 't is de naïeve overtuiging, die zij heeft meegedragen uit de tijd van haar prille vrouwelijkheid en waaraan zij met kinderlijk geloof heeft vastgehouden. Aan de strijd der seksen heeft zij nooit willen gelooven; voor haar is liefde tusschen man en vrouw de hoogste vorm van volkomen gevoelsoverdracht. En nu heeft zij Leo belogen. Daar is geen verontschuldiging voor; 't is de eenvoudige waarheid. Noes begrijpt niet, waarom zij dit tevoren niet heeft ontdekt; zij weet niet, hoe zij van binnen uit gedreven en gestuwd werd door een natuurkracht, sterker dan haar liefde voor den man: het verlangen naar 't moederschap.

Zij erkent in smart, haar zuivere liefde geschonden te hebben; ditmaal was ingrijpen in 't lot een misdaad, aan haar liefde begaan.

Zij wil 't Leo zeggen, nu, vóór hij weggaat. Maar als zij, met moeilijk en pijnlijk bewegen, zich van de divan laat glijden, houdt een wijze beradenheid haar terug.

Leo moet eerst tot kalmte komen, zijn drift moet bedaard zijn. Hij zal die ruwe drift berouwen, verwacht