is toegevoegd aan je favorieten.

Spel van vier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gansch anders. Noes hield van hem, had alles voor hem over. Alles niet.

Voor zijn verbeelding verschijnt Noes, zooals ze was in 't oogenblik, toen zij zijn eisch weerstond. Onwillekeurig moet hij aan Rita denken, zooals zij vroeger tegenover hem heeft gestaan: voor 't eerst ontdekt hij bewust gelijkenis tusschen de zusters. Dwaze sentimentaliteit van Noes! wil hij oordeelen: honderden vrouwen doen hetzelfde. Maar tegen zijn wil voelt hij ontzag voor die vreemde tragische gestalte en hij herinnert zich elk woord, door haar gesproken, woorden, die hij meent, nauwelijks gehoord te hebben.

„Als jij niet wilt, dat je kind leven zal." Je kind...! Nu ja, 't is nog niets, een kiem zonder bewustzijn; hij voelt er hoegenaamd niets voor. Hij voelt alleen, dat Noes hem geknecht heeft, dat zij hem te slim is af geweest.

En dat hij een besluit moet nemen voor de toekomst. Daarom een paar dagen 3t land uit! hier in den Haag kan hij evenmin blijven.

Zijn moeder wil hij niet bezoeken, onwillekeurig blijven zijn gedachten bij haar toeven. Zij houdt veel van Noes, ze zou blij zijn bij 't bericht, dat Noes zwanger is en ze zou hem uitlachen om zijn bezwaren. Haar generatie nam de dingen eenvoudiger; 't huwelijk is veel gecompliceerder geworden.

Of neen! als hij Rita terug had, zou 't voor hem ook eenvoudig zijn!

Eenvoudig...? En vroeger dan? Rita's woorden schieten hem te binnen: „we zouden elkaar weer kwaad doen" en diep-in erkent hij de waarheid ervan.