is toegevoegd aan je favorieten.

De drie dwazen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een week voordien verzonden, een aanbieding voor een groot orkest te Helsingfors, en de opwinding, door dit onverwacht verheugend nieuws teweeggebracht, deed hem de ernstige voornemens van den vorigen avond vergeten. Hij schreef onmiddellijk naar het agentuur en nu verwachtten ze binnen weinige dagen het contract, dat over hun toekomstig lot zou beslissen. Thans was alles in zijn leven louter schoonheid geworden. Reizen naar een land van oude sagen, met een kille schoone natuur, van lieflijke zedige zomers, grillige spookachtige winters!... Hij zou sprookjes hooren van reuzen en heksen, waar duizendjarige volksliederen in klonken en het gesnor van het Finsche spinnewiel!... Ze spraken af, dat hij eerst alleen zou gaan en haar maandelijks geld zou toezenden om haar hier het leven te verlichten. Voor het overige zouden ze sparen om hun nestje te bouwen, dan trouwen in Helsingfors; alles zou gaan als in een mooie oude vertelling. Het moest des te wonderlijker wezen nog, door het onbekende, waar het verrassende leven hen heenstuwde. O, dat weerzien eens!... Nu lachten ze om dat bang voorgevoel, dat ze beiden tegelijk gehad hadden, bij dat somber schouwspel, op hun wandeling, den vorigen nacht.

Toen de bleeke man aan dit gedeelte van zijn herinneringen gekomen was, stond hij op. In de kamer was het nu geheel donker geworden. Nadat hij het gaslicht ontstoken had, nam hij uit zijn portefeuille twee brieven te voorschijn. De uitgerafelde randen dier vergeelde blaadjes papier bewezen hoevele malen ze gedurende omstreeks twintig jaren in zijn handen waren geweest. Ofschoon hij die woorden letterlijk van buiten kende, las hij ze nogmaals. Het adres op een der enveloppen luidde:

Herrn Th. Wolf, Musiker. Poste restante.

Helsingfors. Finland.