is toegevoegd aan je favorieten.

De drie dwazen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sleepende muziek ze je ook dag in dag uit te genieten geven, hoe je door zoo'n operaroes meegenomen kunt worden en een oogenblik zoo gelukkig wordt, dat je je zelf en al je bekommernissen vergeet. En dan denk je wel eens, moeten die zelfde menschen nu nog in het burgerlijk gareeltje loopen ook? Vergeet ook niet de zenuwspanningen en het te kijk staan voor het kritiseerende publiek, dat die lui moeten doormaken, en hoe slecht de overheid altijd voor artiesten gezorgd heeft (want dat hoorde ik vaak van je vader); dan begin je wel wat anders over die menschen te denken.

„Ja, moeder," zei Henri, weemoedig glimlachend, „u is toen uit een mooien droom ontwaakt, en toen u eenmaal goed wakker was, had u mij. En daarbij het dubbel verdriet om mij en hem, die daar nu misschien stervende is. De droom was kort, maar het ontwaken duurde lang. Die daar zooeven weggegaan is, is ook een artiest, al heeft hij niet dat taaie volharden gehad van mijn vader; maar u zult nu niet meer bang zijn in nuchter ontwaken gewekt te worden. Hij is daarheen gegaan uit menschenliefde, hij kent zelfs geen jalouzie, en hij komt terug, dat is zeker, al kon hij door u te verlaten schatten verdienen. Hij is geen groot musicus, die zijn idealen verwezenlijkt heeft, goed, maar zeker is hij een groot mensch en dat is veel hooger. Hij is een van de zeldzamen met een onbaatzuchtige ziel, die geen andere vijanden hebben dan duivelsche gedrochten, van zoo een als waarvan ik u wel eens heb hooren vertellen, die zooveel zielen benadeeld heeft, en die een schoone ziel niet kunnen lijden. Maar in hem is iets van een Franciscus, dien roomschen heilige; hij is jammer genoeg op de wereld gekomen in een tijd, dat heiligen idioten genoemd worden, hysterischen, zieken, die genezen moeten worden. Maar juist van zoo'n mensch kan ik houden. Hij is een werkelijk vader, zooals u een moeder is. Menschen als hij kunnen vader van ieder kind wezen, ook van die ze niet zelf verwekt hebben. Dat wou ik nog maar even zeggen, moeder, voor dat grootvader het hoort.