is toegevoegd aan uw favorieten.

De pothoofdplant

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

w

DE DICHTER EN DE ETHISCHE DAMES

Ik ken Uw blankheid en ik verf .mij zwart en zet mij rustig op mijn achterpoten en ga mijn zonden duizendmaal vergroten en kerf U treit'rend in Uw reine hart.

Gij zijt haast lammetjes van marsepein; U schort het rose strikje om de nekken;

ik trek, scheef-schalks, lachende wolvebekken en raad, wie wel d'onnozelste mag zijn.

O, witte-wolkjes-van-onschuldigheid, Uw suik'ren hartjes moeten er aan wennen, dat, lammetjes, geen man U ooit zal schennen, omdat Gij van fondant en walg'lijk zijt.

Uit medelijden gun ik U 't plezier mijn zonden, U ter griez'ling, te vergroten, al grijnzend, met gevouwen wolvepoten,

naast al Uw reinheid een afzicht'lijk dier.