is toegevoegd aan uw favorieten.

Opus 5

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ANATOMISCHE LES

i

Beweginglooze klomp: het lijk, de wreede mond tot een halfopen grijns vaneengereten en, als een ruit, die bruut werd ingesmeten,

het lage voorhoofd met de ster: de wond;

en, traag reptiel, zijn kleevrig spoor afmetend over den brauw, links aan 't gebarsten front,

ter botte grijns, in welker plooi 't verzwond, de dunne bloedstraal. Half rechtop gezeten

keek hij, als had ie 't zuiverste geweten — maar 't lichte valsch in kierende oogespleten — den man aan, die zijn log kadaver vond.

't Parket, dat speurde en uit den stommen grond niet wijzer werd, riep driftig 't wereldrond draadloos om licht: wie 't zijn zou ... hoe hij heette.